วันหยุดที่ไม่คิดว่าจะมี

ข่าวใหญ่เช้าวันนี้ จริงๆก็เป็นข่าวใหญ่ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ก็คือข่าว การปฏิวัติ ยึดอำนาจทางการเมือง

เมื่อคืนรู้สึกแปลกๆแล้ว ช่อง 5 ไม่มีรายการปรกติ มีแต่เปิดเพลงเกี่ยวกับในหลวง สัก 4 ทุ่ม ก็ได้ยินว่ามีการประกาศภาวะฉุกเฉินขึ้น สักพักเท่านั้น รายการทุกรายการ ทุกช่อง ก็ตัดหมด แล้วก็มีการแถลงการณ์ ใจความทำนองว่า คณะปฏิรูปการปกครองควบคุมสถานการณ์ต่างๆไว้แล้วโทรคุยกับเอ๋ พยายามเข้า web ต่างๆ ปรากฏว่า เข้าไม่ได้ โดน block แล้ว เข้าได้ก็ช้ามากๆ เพื่อนๆน้องๆ online เข้ามาเพียบ lunar ก็พยายามสอบถามข้อมูล เพราะ ไม่รู้ว่าตอนนี้เกิดไรขึ้นกันแน่ สื่อต่างๆไม่สามารถรายงานได้

เช้านี้ สอบถามกันใหญ่ โทรถามคนนู้นคนนี้ เพราะได้ยินแถลงการณ์มาว่า ราชการ ธนาคาร ตลาดหลักทรัพย์ ปิดทำการ ก็เลยโทรถามหัวหน้า ปรากฏว่า HR ประกาศหยุดแต่หัวหน้าใหญ่ให้มาทำงาน อ้าว เอาไงกันแน่ละเนี่ย รอดูเหตุการณ์อยู่บ้านก่อนละกัน ฝนก็ตกด้วยซิ

หลังจากรอสัก 8 โมงเช้า ก็มี sms มาบอกว่า ประกาศหยุด แต่ให้ stand by ที่บ้านเผื่อมีปัญหาไร ก็ OK จะได้กลับไปนอนต่อ Oops...

แต่มีคนบางคน ไปทำงานด้วยอ่ะ แถมพยายามลาก lunar ไปทำงาน เชอะ ไม่ไปอ่ะ บริษัทประกาศหยุดแล้ว เชิญเถอะ ยกตำแหน่ง Man of the Year ให้ละกัน

หลายวันก่อน lunar ยังพูดอยู่เลยว่า สมัยนี้ เมืองไทยยังจะมี ปฏิวัติ อยู่อีกเหรอ ประเทศอื่นๆเขาจะมองว่า ประเทศไทยเนี่ย ล้าหลัง อยู่อ่ะเปล่าเนี่ย

จะยังไงก็ตามที อยากให้สถานการณ์มันจบเร็วที่สุด นี่ยังดีนะ ที่ไม่มีการปะทะกัน lunar ไม่ขอออกความเห็นในที่นี้ แต่อยากให้สิ่งต่างๆที่คลุมเครือมานาน มันมีทิศทางที่จะไปซะที จะไปซ้ายหรือขวา ก็ตาม บ้านเมือง ประเทศชาติจะได้ก้าวไป อย่าหยุดนาน

วันนี้เป็นวันหยุดที่ไม่คาดคิดจริงๆๆ

Token Key

วันนี้ตอนบ่ายๆ เจ้าตามเดินมาที่โต๊ะ พร้อมกับยื่นของสิ่งหนึ่งให้ แล้วก็ยื่นเอกสารมาให้เซ็นต์รับ หน้าตาของมันเป็นแบบนี้อ่ะ


lunar : อะไรอ่ะ
ตาม : Token Key เอาไว้เข้าใช้งาน SSL VPN เวลาใช้ ก็กดปุ่ม แล้วก็ key หมายเลขเข้าไป หมายเลขนี้จะอยู่ประมาณ 30 วินาที
lunar : ให้ทีมละ 1 อันเองเหรอ
ตาม : ได้มา 50 อัน ต้องแบ่งๆกันใช้
lunar : แล้วมันจำกัดว่า ต้องใครใช้หรือเปล่า
ตาม : เฉพาะเจาะจง login ใครก็ของคนนั้น

อ้าว ถ้าอย่างนั้น ก็หมายความว่า ในทีมของ lunar ก็ต้อง lunar คนเดียวเท่านั้นซิ กรรมแล้วอ่ะ
อธิบายนิดนึง คืองานของ lunar อ่ะนะ เสาร์-อาทิตย์ หรือ บางทีก็กลางคืนดึกๆ อาจจะต้อง remote เข้ามาทำงาน กรณีที่ระบบที่ lunar ดูแลเกิดมีปัญหา โดยการ remote เข้ามาก็จะเข้าผ่าน VPN ที่มีให้ก่อนหน้านี้ ก็แค่ login กับ password ธรรมดา แต่เพื่อเพิ่มความ secure ก็ต้องมีเจ้า Token Key เข้ามาเพิ่มอีก
เฮ้อ เจ้า มือถือเอย notebook เอย แล้วเจ้า Token Key นี่อีก ได้ยินว่าร่ำๆ จะได้ PDA อีกเครื่อง แต่ทั้งหมดที่ได้เนี่ยก็เป็นอุปกรณ์เสริมให้สามารถทำงานแบบ 7-11รับขนมจีบ ซาลาเปาเพิ่มมั๊ยค่ะ

Riddle กวนๆ (2)

เช้านี้ ต่อจากเมื่อวาน เรื่องปริศนาคำทาย อันเนื่องจากคนบางคน ต้องการถามคำถามเพราะอยากรู้ว่า มีใครตอบคำถามได้บ้าง หรือเพราะนิสัยดั้งเดิม คือต้องถามให้ครบทั้งแผนก

แต่ปรากฏว่า ฝนกับนุ่น ตอบได้ นุ่นตอบคำถามเรื่อง ทิงเจอร์ได้ ส่วนฝนตอบเรื่อง แกะ ได้

lunar ก็เลยเอาบ้าง งัดเอาคำถาม สุดยอดออกมา ที่ว่าสุดยอดก็เพราะว่า เป็นปริศนาที่คิดเองอ่ะ

lunar : ปลาช่อนเนี่ย จริงๆแล้วยายของปลาช่อน ไม่ใช่ปลาช่อน แต่เป็นสัตว์อะไร?
ฝน,นุ่น,โต้ง : ????
เอ๋ : คำถามยุคไหนเนี่ย
โต้ง : ใบ้ให้หน่อยซิครับ
lunar : อือม.. คำถามนี้ ต้องทำการ diff 2 ชั้น
ฝน : ฝนไม่เก่ง math ด้วยอ่ะ
lunar : แล้วก็เกี่ยวกับ สุภาษิตของไทยด้วย
lunar : ยอมยัง คำถามนี้เนี่ยนะ รับรองไม่เคยได้ยินจากที่ไหน เพราะว่าคิดเองนะ

หลังจากคิดกันแล้ว คิดกันเล่า สุดท้ายน้องๆก็ต้องยอม อิอิ.. ใครจะไปตอบได้เล่า

lunar : คำเฉลยก็คือ ค้างคาว
ฝน,นุ่น : ทำไมอ่ะ
lunar : ก็ ค้างคาวแม่ไก่ แล้ว ก็ ไก่แก่แม่ปลาช่อน ดังนั้น ค้างคาวก็ต้องเป็นยายของปลาช่อน ไง อิอิ..
ฝน,นุ่น,โต้ง,เอ๋ : โห ใครจะตอบได้ คิดได้ไงเนี่ย

เรื่องทำนองเนี้ย เก่งนัก แต่เรื่องงานเนี่ยซิ....

Riddle กวนๆ

วันนี้ หลังข้าวเที่ยง เอ๋มีปริศนากวนๆ มาทาย

เอ๋ : รู้ป่ะ ใครค้นพบ ไอโอดีน
lunar : อือม... (ปัญหากวนบาทาอีกละ... คิดๆๆๆ)
เอ๋ : ไม่รู้เหรอ
lunar : เดี๋ยวซิ (ไอ ต้องมาจาก I แปลว่า ฉัน แล้ว...ไงต่อดีละ
เอ๋ : เนี่ยใครๆก็รู้ ไม่รู้จริงอ่ะ
lunar : (คิดๆๆๆๆ)

หลังจากคิดอยู่นาน แล้วก็รู้ตัวเองว่า สมองของ lunar มักจะฝ่อกับเรื่องการทายปริศนาแบบนี้ ก็เลยยอมแพ้

เอ๋ : คำตอบ ก็คือ คนชื่อทิง --> ทิงเจอร์ไง อิอิ
lunar : ????

ก็หัวเราะซะนิดหน่อย ไม่ให้เสียมารยาท ปริศนากวนบาทาครั้งนี้ ทำให้นึกถึงปริศนาที่ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เอ๋เอามาทาย แล้วก็ทำนองว่าภูมิใจกับคำถามนี้มาก เจอใครในแผนกก็ต้องทาย

พอดี lunar นึกออก ก็เลยเล่าให้โต้งฟัง แล้วก็เลยลองถามโต้งเล่นๆ

lunar : โต้ง เวลาเราเข้าไปในร้านหนังสือ จะมีสัตว์อยู่ชนิดหนึ่งที่เจ้าของร้านไม่ให้อ่านหนังสือ สัตว์นั้นคือสัตว์อะไร
โต้ง : (คิดๆๆๆ แล้วก็) ช้าง ม้า วัว ควาย แพะ สัตว์ประหลาด สัตว์หน้าขน .....
lunar : ไม่ใช่ๆๆๆ ผิด
lunar : ยอมยัง

สุดท้าย โต้งก็ต้องยอม
lunar : คำตอบก็คือ แกะ ไง
lunar : ในร้านมักจะมีปกพลาสติกหุ้มหนังสือ แล้วเขียนว่า ห้ามแกะอ่าน
โต้ง : อือม...
============

แต่ว่า เรื่องนี้มันไม่จบแค่นี้อ่ะ ...
ตอนเย็น ช่วงกลับบ้าน ก็มีการพูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีก
lunar : เอ๊ะ อย่างนี้ ไอ้เรื่อง ทิงเจอ เนี่ย จริงๆมันก็ถามได้สารพัดเลยเนี่ย เช่น แบบว่า ใครค้นพบ โซเดียมไนเตรด เป็นต้น
เอ๋ : (งงงง) แล้วมันมีเหรอ ทิงเจอโซเดียมไนเตรด
lunar : (เริ่มเข้าใจ.. ) อือม ที่เฉลยว่า ทิงเจอ ที่แท้ก็คือ ทิงเจอร์ไอโอดีน เหรอ
เอ๋ : ไรกัน เพิ่งเข้าใจเหรอเนี่ย
lunar : 55555 ก็แบบว่า ที่บ้านเรียกแต่ ทิงเจอร์ ก็เลยเข้าใจว่า เป็นมุขที่ถาม ว่า อะไรก็ได้สักอย่างแล้ว ทิงก็มาเจอ แหะแหะ
เอ๋ : โห กว่าจะ get
==========

แหม ก็คนเราอ่ะนะ มันไม่เหมือนกันสักกะหน่อย

ประมูลน้ำหนัก

วันนี้ตอนกลางวัน แผนกของ lunar ไปกินอาหารกลางวันที่ Palazzo แถวโรงแรม Emerald เนื่องในโอกาส ต้อนรับสมาชิกใหม่ 6 คนที่ย้ายมาจากแผนกอื่น พร้อมกับเลี้ยงส่ง ผึ้ง วันนี้ทำงานวันสุดท้าย

lunar มากินที่นี่หลายครั้งแล้ว ก็ประมาณว่า เลี้ยงรับ เลี้ยงส่ง ใคร ที่นี่ก็สะดวกที่สุด อาหารที่นี่เป็นบุฟเฟ่ต์ ก็เลยเต็มที่

กินแล้วอิ่มมากๆอ่ะค่ะ โอ้ น้ำหนักจะขึ้นอีกเปล่าหนอ ดูๆรูปร่างตัวเองก็กลุ้ม ตั้งแต่ทำงานที่นี่มา น้ำหนัก lunar ขึ้นมา 6 กิโล สมัยนี้ยังมีสาวคนไหน กล้าหาญชาญชัยเพิ่มน้ำหนักตัวเองขนาดนี้อ่ะเปล่า

คุยๆเรื่องนี้กับน้องๆในแผนก ปรากฎว่า ไม่รู้ว่าแผนกนี้เป็นยังไง ใครๆที่เข้ามาทำงาน จะน้ำหนักขึ้นทั้งน้าน เท่าที่รู้

เชิด 2 ปี 10 กิโล
เอ๋ ประมาณ 10 กิโล
เงี๊ยบ บอกว่า กระจอก ของผม 15 กิโล
ตั้ม บอก ชิดซ้ายไปเลย ของผม 4 ปี 20 กิโล

โอ้ อะไรกันนี่ นี่ยังไม่ได้ถามตาเซี้ย ไม่รู้ว่า จะเกทับพวกนี้อ่ะเปล่า แสดงว่า แผนกนี้อยู่ดี กินดี
สักวันเถอะ lunar จะล้างอาถรรพ์ของแผนก
แต่วันนี้ โอ้ 6 กิโล ฉันเกลียดเธอ...

วันวุ่นๆ กับหัวใจที่เหนื่อยล้า

เช้านี้ lunar ไปถึงที่ทำงาน 10:30 น. อันเนื่องมาจากเมื่อคืนทำการ cut over เครื่อง TFAS Server ไปใช้เครื่องใหม่ งานแบบนี้ต้องทำตอนกลางคืน ช่วงเวลาที่ user ใช้งานน้อยๆ ก็เลยต้องทำเวลา 3 ทุ่มถึง 5 ทุ่ม
เป็นผลให้กลับถึงบ้านประมาณ ตี 1

ตอนแรกหงุดหงิดเหมือนกัน เพราะมีแผนไว้แล้วก่อนว่า จะทำเวลา 6 โมงเย็น(ไม่อยากกลับดึกอ่ะ บ้านไกล ) แต่มีใครบางคนเขาไม่ยอม มีการ lobby หัวหน้าให้มา force เราทำตอนดึกๆ เฮ้อ อยากจะบอกว่า ทำระบบให้ใช้งานเนี่ย เหนื่อยแสนเหนื่อยก็แล้ว กว่าจะหา server ใหม่ให้ใช้งาน ขั้นตอนก็ต้องมากมาย หา spec ของระบบ, สั่งซื้อ, ประสานงานกับvendor เรื่องการติดตั้งซึ่งก็ต้องฝ่าฟันกับหน่วยงานต่างๆ, etc กว่าจะได้มาให้พวกท่านทั้งหลายได้ใช้งาน แล้วท่านทั้งหลาย ยังต้องให้ lunar กะน้องๆ ทำงานกันดึกๆ ดูๆเหมือน ทีมเราต้องขอร้องอ้อนวอน ประมาณว่า ช่วยกรุณาใช้ระบบด้วยเถอะ อย่างไรอย่างนั้น

กว่าจะทำเสร็จ ก็เกือบห้าทุ่มละ เตรียมต้วจะกลับบ้าน ปรากฎว่าฝนตกหนักอ่ะ Oh! My God ทำไมต้องตกตอนเราจะกลับบ้านด้วยนะ อยากให้ตกเหมือนกันเพราะร้อนมาหลายวัน แต่ไม่อยากให้ตกตอนนี้เลย

ไปนั่งรถตู้ที่อนุสาวรีย์ชัย ปรากฎว่าโชคไม่ดี มาช้าไปประมาณ 10 วินาที รถตู้ออกไปล่ะ ทำให้ต้องรออีกประมาณเกือบครึ่งชั่วโมงกว่ารถตู้จะเต็มคัน เพราะดึกๆเที่ยงคืนแบบนี้ คนน้อย

เช้านี้หลังจากเข้าบริษัท ได้ข่าวมาว่า เมื่อคืนมีหลายๆคนไม่สามารถใช้งานระบบที่เพิ่ง install เสร็จได้ lunar ได้แต่แปลกใจ เพราะเมื่อคืนก็ได้ทดสอบแล้วว่าสามารถใช้งานได้ตามปรกติ แต่ก็รู้มาภายหลังอีกทีว่า ไม่มีใครเข้าไปจัดการอะไร สักพัก user ก็เข้าใช้งานได้ตากปรกติ เฮ้อ.. จะเป็นแบบนี้อีกนานมั๊ยเนี่ย

ยัง ยังไม่พอ นั่งเปิด email อ่าน มี email ฉบับหนึ่ง ทำให้หงุดหงิดอีก แบบประมาณว่า ทำไมเปลี่ยน server แล้ว ยังไม่ updated link ให้ทันที อะไรทำนองเนี้ย ฮึ่ม.. จะบอกว่า มีหลากหลายอย่างต้องทำ ขนาดช่วยกันทำ 2 คนแล้ว ยังหัวปั่นแทบแย่ กะอีแค่ updated link เนี่ยนะ โอ๊ยจะบ้าตาย ต้องส่ง mail มาตำหนิด้วย

วันนี้เหนื่อยล้าจริงๆ แบบว่า เจอปัญหาแต่ละอย่าง ทั้งเรื่องปัญหาส่วนตัวของน้องในทีม แล้วก็เรื่องที่ ทำไม เราต้องไปรับผิดชอบกับความผิดพลาดของคนอื่น ประมาณว่า lunar เขียน request ให้กับหน่วยงาน IT ก็พยายามเขียนให้ถูกต้อง รายละเอียดครบถ้วน แจ่มแจ้ง เพราะไม่อยากกลับมาเขียนใหม่ แต่ทาง IT เอง กลับส่งงานไปให้ผิดหน่วยงาน ซึ่งเขาให้ lunar กลับมาเขียนใหม่ จะโกรธก็ไม่อยากโกรธแล้ว หัวเราะไปเลยดีกว่า

หวังว่าพรุ่งนี้คงหายเหนื่อย

เหมันต์หายไปไหน

2-3 วันที่ผ่านมานี้ อากาศร้อนมาก เมื่อวานวันอาทิตย์ไม่ได้ออกไปไหน อยู่บ้านเปิดแอร์ เลยไม่ค่อยจะรู้สึกอะไรมาก แต่วันนี้เนี่ยซิ ออกจากบ้านไปทำงาน ร้อนจริงๆ

อากาศร้อนแบบนี้ ทำให้นึกไปเรื่อยๆว่า เอ.. แล้วหน้าร้อนปีหน้าล่ะ จะยิ่งเป็นไง แล้วอีก 10 ปีข้างหน้าเนี่ยละ พวกเราจะเป็นอย่างไรบ้างนะ อากาศเมืองไทย อุณหภูมิจะไปถึง 45..48..50 องศาอ่ะเปล่า

เดี๋ยวนี้ เมืองไทยมีแต่หน้าร้อน กับ ร้อนมาก อย่างที่คนทั่วไปแซวกันจริงๆด้วย ไม่น่าเชื่อเลย แค่ประมาณ 10 กว่าปีที่ผ่านมา อยู่ๆหน้าหนาวก็หายไปจากเมืองไทยซะเฉยเลย เท่าที่จำได้ เอาแบบชัวร์ๆนะ ประมาณ 15 ปีที่แล้ว หน้าหนาวช่วงเดือนธันวาคม lunar ยังใส่เสื้อกันหนาว ขาลาย ผิวแตก แม้ว่าปีหนึ่งจะมีหน้าหนาวประมาณเดือนกว่าๆ แต่ก็หนาวอ่ะ กรุงเทพก็กรุงเทพเถอะ

เด็กรุ่นใหม่ๆยุค Y2K จะรู้หรือเปล่านะ ว่าเมืองไทยก็เคยมีหน้าหนาวด้วย นั่งนึกๆแล้ว ก็หนาวๆร้อนๆ เฮ้อ ฝีมือมนุษย์ทั้งนั้น ทำร้ายธรรมชาติเข้าไป สักวันหนึ่งเถอะ ....

เหมันต์ที่ผ่านพ้นไป....

Taxi ร่วมทาง

ประมาณ 2 เดือนที่ผ่านมานี้ lunar เปลี่ยนเส้นทางการเดินทางไปทำงานตอนเช้า โดยนั่งรถตู้ไปอนุสาวรีย์ แล้วไปต่อรถอีกต่อหนึ่ง ก็เพราะ รถตู้ที่ไปพระราม 9 บริหารโดยป้าอี๊ดชักไม่ค่อย work ไปๆมาๆ รถตู้เที่ยวแรกก็ 7:30 แล้ว เลยทำให้ไปสายบ่อยๆ

ตะนี้พอไปอนุสาวรีย์ นั่งรอรถเจ้า ปอ.529 กับ ปอ.172 ก็น๊านๆนาน วันแรกยืนรอๆ ปรากฏว่า มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาทักว่า อยู่บริษัท True อ่ะเปล่า หน้าคุ้นๆอ่ะ ไป Taxi ด้วยกันมั๊ย lunar ก็ ok แต่ก็ยังงงๆ อยู่ แต่ก็ไปกับเขา ปรากฏว่ามีผู้ร่วมทางไปอีก 2 คน lunar ไม่รู้จักซักคน พอไปนั่งใน taxi ก็มานั่งนึกว่า เอ.. เราจะบ้าอ่ะเปล่า นั่ง taxi ไปกับคนที่ไม่รู้จัก แต่ ok ได้ยินว่าไปตึก True ก็ค่อยยังชั่วหน่อย

วันต่อมา มีคนมาชวนนั่ง taxi อีกละ แต่คนๆนี้ lunar รู้จักแหะ ก็เลยไม่มีไรน่ากังวล
lunar ก็จะนั่ง taxi อย่างนี้มาบ้างประปราย แล้วแต่ว่าจะเจอเพื่อนร่วมทางอ่ะเปล่า นั่ง taxi ประหยัดกว่านั่งเจ้า ปอ. น๊านนาน นั่นอีก เลยทำให้รู้จัก เพื่อนๆใน True อีกหลายคน

555 เจ้าเอ๋แซวว่า วันหลังๆสงสัย lunar จะเป็นฝ่ายหาเพื่อนร่วมทางเองละมั้ง

ไขปริศนาส้วมตัน

เช้านี้ยังไม่ตื่นนอน ได้ยินเสียงหม่ามี้กะเจ๊ฮวงคุยกัน จับใจความได้ว่า เป็นเรื่องเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง ตกลงไปในอะไรสักอย่าง ฟังไม่ค่อยถนัด

หลังจากสอบถามแล้ว ก็โอ๊ะโอ ได้ใจความทำนองว่า เมื่อคืนเจ๊ฮวงเจอบางสิ่งที่โถส้วม นั่นคือ กระเป๋าตังค์ของหม่ามี๊ที่หายไปหลายเดือนแล้ว ในกระเป๋าตังค์ไม่มีเงินเลยสักบาท ความหมายก็คือว่า มีคนเอาเงินในกระเป๋าไปแล้วทิ้งลงน้ำ

อือม.. ไม่น่าละ ปริศนาที่ว่าทำไมส้วมตันก็เริ่มคลี่คลาย อุตส่าห์ทำตั้งหลายอย่างแล้ว ก็ยังแก้ไม่หาย เช่น ใส่โซดาไฟ (ก็ตั้งหลายครั้ง) ใช้ที่ปัมท์ ก็ไม่มีไรเกิดขึ้น ที่แท้มีกระเป๋าตังค์ไปอุดอยู่นี่เอง

แล้วใครล่ะ ที่เป็นผู้ก่อคดีนี้ มีจำเลยที่น่าสงสัย แต่อือม.. ไม่อยากสรุปทั้งๆที่ คนในบ้านทุกคนลงความเห็นแล้วว่า น่าจะเป็นคนคนนี้

คนสมัยนี้ ไว้ใจไม่ได้เลยนะ เพื่อนๆจะจ้างใครมาทำไร ก็ต้องระมัดระวังให้ดีล่ะ

True Money: True Coffee

วันนี้ lunar ได้กินกาแฟ True ในราคาถูก ลด 10 บาททุกแก้ว โปรโมชั่นดีๆแบบนี้พิเศษเฉพาะผู้ที่จ่ายเงินด้วย True Money เท่านั้น แล้วก็มีแค่ถึงสิ้นเดือนนี้เอง

แรกๆไม่ค่อยได้สนใจหรอก True Money ไรกัน แต่พอได้ยินจากเหงียนว่า จ่ายเงินด้วย True Money ได้กินกาแฟลดราคา แหม ของลดราคาแบบนี้ lunar ชอบ

ก็แบบว่า เฉพาะผู้ที่ใช้ True Move (555 เราก็ใช้ของบริษัทซิ) สมัครใช้บริการ แล้วก็เติมเงินซะ (น้อยๆก็ 90 บาทละกัน) เสร็จแล้วก็มาสั่งกาแฟ อือม.. กด กด เข้าไปจ่ายตังค์ เสร็จเรียบร้อย สะดวกดีแฮะ

ต้อง intrend ซะหน่อย อยู่บริษัทนี้แล้วนี่นะ อัฐยายกินขนมยาย

Move back

หลังจากที่ย้ายมาทำงานที่ชั้น 30 มาเป็นเวลา 6 เดือนกว่าๆ และแล้วก็ถึงเวลาที่ย้ายกลับแล้วอ่ะนะ office ใหม่สดใส ไฉไล เดิ้นซะ

เสียอย่างเดียว โต๊ะคับแคบไปหน่อย จริงๆก็ไม่หน่อยหรอก แบบว่าไม่สามารถวางข้าวของอะไรได้มากบนโต๊ะ (โต๊ะทำงานตัวเล็กอ่ะ) มีลิ้นชักอันเล็กๆ เฮ้อ ไม่ค่อยเหมาะกับงานที่พวกเราทำกันเลย

ก็บางคนมี Computer มากกว่า 1 ชุด ตัว lunar เองนอกจาก notebook ก็ยังมีจอคอมพิวเตอร์อีก 1 จอ ยังดีนะที่เป็นจอแบน แล้วก็หนังสืออีกตั้งเยอะ รวมทั้งอุปกรณ์ที่มาพร้อมกับ server จำพวก สายไฟ, แผ่นดิสก์ ข้าวของจิปาถะอีกสารพัด

ค่อยๆจัดไปละกัน

ฉายา

ข้าวกลางวัน วันนี้พวกเราไปกินกันที่ MCOT ไปกันประมาณ บ่ายโมงละ เพราะมัวแต่เตรียมย้ายชั้นกันอยู่

วันนี้ lunar มีหนุ่มๆไปกินข้าวด้วย 5 คน เดี๋ยวนี้ ไปไหนมาไหนมี bodyguard คุมไปด้วย วันก่อนเซี้ยบอกว่า lunar นั่งอยู่ในห้องทำงาน เหมือนนางพญา (ขนาดนั้นเชียว)

ส่วนโต้ง ก็ให้ฉายา lunar ว่า แม่หญิง, พระแม่เจ้า (อันนี้เอามาจากละคร อมฤตาลัย), madam (บอกว่าเหมือน ตำรวจหญิงฮ่องกง คุมผู้ชายทำงาน) ฟังแล้วแปลกๆอ่ะ ทำให้นึกถึง ผู้หญิงใส่ชุดตำรวจถือแส้ คอยเฆี่ยนตีผู้ชายยังไงยังงั้นอ่ะ ตอนแรกๆก็เรียกเราซะน่ารัก ว่า lady ไหงไปๆมาๆกลายเป็นฉายาน่าเกลียดๆแบบนี้ก็ม่ายรู้

ส่วนเหงียน เจ้าติก็ดันไปเรียกว่า น้าเหงียน เหงียนเคืองมากๆเลย บอกว่าไม่ชอบ พอบอกว่าไม่ชอบ ติก็ยิ่งเรียกใหญ่
ฮึ่ม ฝากไว้ก่อนเถอะ เดี๋ยวถ้าหาฉายาที่เหมาะสมได้ จะเรียกแทนชื่อเลยนะ เจ้าติ

น้อง Snow White

เย็นนี้พวกเราไปเยี่ยมคุณแก้ว แฟนคุณหนึ่ง เพิ่งคลอดลูกสาวเมื่อวาน น้ำหนักประมาณ 2800 กรัม อยู่ที่โรงพยาบาลลาดพร้าว

รถติดมากๆ ใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมง ไปกัน 5 คน วันนี้พอดีมีเพื่อนของคุณหนึ่งที่เรียนปริญญาโทมาเยี่ยมหลานด้วย คนเลยเยอะเป็นพิเศษ

คุณหนึ่งพาไปเยี่ยมหลาน สโนว์ไวท์ ที่ชั้น 5 ยังอยู่ในห้องเด็กอ่อน มีเด็กๆที่เพิ่งเกิดหลายคน lunar ว่าหลานหน้าเหมือนคุณแก้วอ่ะ คุณหนึ่งบอกว่าเด็กหน้าตาจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

ไม่ได้เจอน้อง web ตั้งนาน โตขึ้นเยอะแล้วนะเนี่ย หล่อด้วย ครั้งล่าสุดก็ประมาณเกือบ 3 ปีที่แล้วที่ไปเที่ยวบางแสน

คุณหนึ่งเอา VDO ถ่ายตอนคลอด เห็นแล้วหวาดเสียวจริงๆอ่ะ เฮ้อ การเป็นแม่คนเนี่ยมันลำบากลำบนจริงๆ

เห็นแล้ว รักแม่ค่ะ

สัมภาษณ์เลื่อนตำแหน่ง

วันนี้ lunar มีนัดสัมภาษณ์ แต่ไม่ได้สัมภาษณ์งานใหม่หรอกนะ แต่เป็นสัมภาษณ์ตำแหน่งใหม่ ทั้งๆที่อยู่บริษัทเดิน แผนกเดิม

แปลกดีมั๊ย จะเลื่อนตำแหน่งทั้งที ต้องมีการสัมภาษณ์ด้วย นี่ถ้าสัมภาษณ์ไม่ผ่านละก็ ไม่ได้เลื่อนตำแหน่งอ่ะเปล่า

เห็นว่าเมื่อ 2-3 ปีก่อน ใครจะได้เลื่อนตำแหน่ง ต้องสอบข้อเขียน แล้วก็สอบสัมภาษณ์ ทำอย่างกับสอบ entrance ยังไงยังงั้น

Lunar เครียดเหมือนกันนะ ทำงานมาตั้งนาน จะได้ก้าวหน้าในอาชีพการงานกะเขามั่ง ต้องมานั่งกลุ้มว่าจะถามว่าไร

คนสัมภาษณ์ทั้งหมด 4 คน เป็นคนกันเอง 3 คน พี่หัวหน้า แล้วก็ผู้ใหญ่ในหน่วยงาน มีคนจาก HR เนี่ยแหละที่ถามโน้นถามนี่ แบบต้องคิดๆๆๆๆเยอะๆๆๆ

เช่น ทำนองว่า ตำแหน่งปัจจุบันกับตำแหน่งที่จะได้ปรับคิดว่าแตกต่างกันตรงไหน ทำไมถึงคิดว่าตนเองสมควรได้รับตำแหน่งนี้ จะสามารถทำอะไรให้องค์กร etc. เป็นคำถามแนวความคิด การบริหาร จัดการ ส่วนพี่ๆหัวหน้า ก็ถามเรื่องงานที่ทำอยู่ อันนี้ก็ตอบได้สบาย

เฮ้อ สอบสัมภาษณ์เสร็จ ก็สบายใจ แต่ก็ยังกังวล จะผ่านมั๊ยนะ ก็ได้แต่ร้องเพลง รอ กว่าจะทราบผล

นอนสบายๆที่บางแสน

วันนี้ lunar จะไปนอนเล่นๆที่บางแสน ไม่มีไรมาก ไปหาอะไรอร่อยๆกิน เจ้าถิ่นอยาก present ข้าวแห้งของเมืองชล อันเนื่องจากรอบที่แล้ว จะไปกินแล้วร้านปิด ไม่ขาย

เอ๋ขับรถไปเอง ไปกัน 4 คน lunar เป็นสาวหนึ่งเดียวตามเคย มีโต้งกับเซี้ยไปด้วย

ไปถึงเมืองชลประมาณ 10 โมงครึ่ง ไปถึงก็แวะกิน ก๋วยเตี๋ยวบ้านบึง ที่เจ้าถิ่นว่าอร่อยแสนอร่อย เห็นร้านข้าวแห้งยังไม่เปิด แต่เอ๋ไปตะล่อมให้เปิดร้านก่อนเวลา ในที่สุดเจ้าของร้านก็ยอม

กินก๋วยเตี๋ยวบ้านบึงไปคนละชามแล้วก็ต่อด้วยข้าวแห้ง เป็นข้าวที่โป๊ะด้วย ปลากะพง หมัก ผัดกลิ่นหอมฉุย อือม อร่อยจริงๆ แต่ต้องกินร้อนๆ เสียดายกินไม่หมด ก็เพิ่งกินก๋วยเตี๋ยวนี่นา

จานละ 25 บาทเองอ่ะ นั่งคุยกันว่า น่าจะไปเปิดร้านที่ตึก TRUE นะ น่าจะขายดี คุยกันแบบจริงจังมากเลย ก่อนจาก lunar ก็เลยซื้อใส่กล่อง 2 กล่อง ไปฝากที่บ้านดีกว่า

เสร็จสรรพ แวะซื้อ หอยจ๊อ ที่แสนอร่อย (เจ้าถิ่นอวดอ้างสรรพคุณอีกล่ะ) คราวที่แล้วได้ลองชิมไปแล้ว หอยจ๊อนี้เป็นของภัตตาคาร ไม่ได้วางขายปรกติ ลูกละ 12 บาทค่ะ แต่ยอมรับว่า ได้รับรสของปูจริงๆ ไม่ใช่มีแต่แป้ง เหมือนบ้างร้านที่ทำขาย

โปรแกรมต่อไปของพวกเราคือไป ศาลเจ้าหน่านจา ไท้จื้อ ที่อ่างศิลา เป็นศาลเจ้าที่สร้างได้อลังการจริงๆ เคยไปเมื่อปลายปี 46 ตอนนั้นเพิ่งสร้างเสร็จ ทุกอย่างยังใหม่ๆอยู่เลย

วันนี้พวกเราไม่มีใครเอากล้องมาซักคน lunar ก็ไม่ได้เอามา เลยไม่มีรูปกลับมาฝากเลยอ่ะ แต่ถึงแม้จะมีกล้อง ภายในศาลเจ้าเขาก็ไม่ให้ถ่ายอยู่ดี ถ่ายได้แต่ภายนอก

เข้าไปในศาลเจ้า มีเทวรูปของจีนเต็มไปหมด ที่เยอะที่สุดก็คงเป็น องค์หน่านจา เห็นตาเซี้ยไหว้ครบทุกองค์เลย

อยู่ที่นี่ได้สักพัก ลมเย็นสบายเกือบเคลิ้มหลับไปหลายที ออกจากศาลเจ้า พวกเราก็ไปนั่งที่ริมชายหาดบางแสน

บางแสนวันนี้ คนก็ยังเยอะอยู่เหมือนเคย แม้ไม่ใช่เทศกาลอะไร แต่น้ำทะเลดำอ่ะ ไม่สวยเลย ไปเช่าเก้าอี้ผ้าใบ คนขายอาหารมากันเต็มไปหมด พวกเราตอนแรกว่าจะนอนกันสักพักก่อน เพราะยังอิ่มจากข้าวแห้งกันอยู่ แต่คิดไปอีกที ถ้าไม่สั่งไรมากิน สงสัยแม่ค้าคงไม่ไปไหนแน่ ก็เลยสั่ง ส้มตำ, ไก่ย่าง, ยำปลาดุกฟู มากิน

วันนี้หอยจ๊อไม่ค่อยอร่อย เพราะไม่ร้อนแล้วอ่ะ พวกเรานั่งกิน นั่งคุย หลับๆตื่นๆ ก็เกือบ 4 โมงเย็นล่ะ ปรึกษากันว่าจะไปกินข้าวเย็นหรือว่ากลับดี สรุปว่ากลับดีกว่า

ลุงโตถูกหวย

เมื่อวานตอนกินข้าวเช้า เอ๋เห็นป้ายหน้าร้านลุงโตว่า พรุ่งนี้กินกาแฟ กับก๋วยเตี๋ยวฟรี

ลุงโต ขายกาแฟ โอเลี้ยง แบบรถเข็นขาย กาแฟแก้วละ 12 – 15 บาท แกกับลูกๆหลายคน ขยันขันแข็ง ขายทุกวัน เสาร์- อาทิตย์ก็ขาย ไม่เคยหยุด

อือม.. เกิดไรขึ้นนะ มีให้กินฟรี 1 วันด้วย หรือว่าป้ายนั้นเขียนเล่นๆ
แต่วันนี้ ตอนเช้าเดินผ่านร้านลุงโต โอ้โฮ คนเยอะจัง ต่อคิวกันยาวเหยียด แสดงว่า วันนี้กินฟรีจริงๆด้วย

ได้ยินข่าวว่า ลุงเขาถูกหวยรางวัลที่ 2 ชุดใหญ่ 2 ล้านก็เลยเลี้ยงตอบแทนลูกค้า โอ้โฮ ยินดีกับลุงด้วยนะ แต่บางคนก็บอกว่า วันเกิดแก ก็เลยทำบุญ

เห็นว่า ออกสะเก็ดข่าวช่อง 7 ด้วยนะ คืนนี้อ่ะ ไม่รู้ว่าจะกลับไปทันดูอ่ะป่าว
แต่ไม่ว่าจะยังไง แกก็มีน้ำใจนะ คืนกำไรลูกค้า ร้านอื่นๆน่าจะเลียนแบบบ้าง อิอิ

Singpore : Bye

เช้าวันนี้ หลังจากตกลงกันว่าจะไปไหนกันดี ตอนแรกคุณเอกอยากไป Sentosa แต่ lunar ยังไงก็ไม่ไป เพราะ

1. เคยไปแล้ว ไม่อยากไปอีกอ่ะ
2. อยากไปที่อื่นที่ยังไม่ไป
3. ไป Sentosa ต้องใช้เวลาเกือบๆวัน ตอนเย็น ดูน้ำพุ ถ้าไปเพื่อถ่ายรูปแล้วกลับ ไม่คุ้ม (ค่า cable car ก็ 9 เหรียญแล้ว)

ข้อ 3 นี่เอามาเป็นเหตุผลโน้มน้าวเพื่อเปลี่ยนใจคุณเอก สุดท้ายได้ผล lunar แนะนำว่าอือม.. ไป Chinese Garden แล้วกัน แล้วต่อด้วย China Town ตบท้ายด้วย Orchard จะได้ shopping กัน

lunar หาข้อมูลจาก pantip มีหลายคนแนะนำให้ไป อยู่ไกลเหมือนกัน ออกไปนอกเมืองเลยอ่ะ เป็นสวนจีน มีเก๋งจีนอยู่หลายเก๋ง เงียบสงบ ไม่ค่อยมีคน แต่อันที่จริง lunar ค่อนข้างจะผิดคาดพอสมควร นึกว่าจะเป็นสวนแบบโบราณ ธรรมชาติ กว่านี้ แต่นี่ดูค่อนข้างสมัยใหม่ ก็เลยไม่ค่อยปิ๊งเท่าที่ควร

เก๋งจีน

สถานีรถไฟ Chinese Garden

ออกจาก Chinese Garden คิดว่าเวลาไม่พอที่จะไป China Town แล้วอ่ะ ก็เลยไป Orchard กันเลย เห็นอาการหลายคนอยาก shopping เต็มที่

ไปถึง Orchard แล้ว lunar ก็ขอแยกตัวเลยล่ะกัน ไม่อยากเดินตามในกลุ่ม เพราะสุดท้ายอาจไม่ได้อะไรติดมือกลับไปเลย lunar อยากดูของผู้หญิงๆๆ กะจะซื้อกางเกง brand name สักตัวสองตัว ถ้าราคาไม่แพงมาก อีกอย่าง ต้องซื้อของไปฝาก พ่อกับแม่ด้วย โดยเฉพาะแม่ เพราะคราวที่แล้วไม่มีของฝาก รู้สึกไม่ค่อยดีแฮะ

หลังจากความพยายามในการซื้อของฝาก กับมองหากางเกง brand name ผ่านไปประมาณ 3 ชั่วโมง ด้วยอาการเหนื่อยเมื่อยล้าเต็มที่ ก็ยังไม่ได้อะไรเลย ของแพงมากค่ะ ไอ้ที่ลดราคา ก็ลดนิดหน่อย ไม่กล้าซื้อ เสื้อ U2, Giodano, Bossini ดู ธรรมดาๆ ราคาก็ 700-800 บาท กางเกงก็เป็น 1000 ไม่ค่อยสวยด้วย สุดท้ายซื้อ หมูแผ่นเป็นของฝาก (อันนี้ตั้งใจอยู่แล้วว่าจะซื้อ) แล้วก็ได้กระเป๋าถือสีแดงลายสวยๆให้แม่ กับเสื้อ bossini ให้พ่อ ทั้งหมด นี้ก็ OK อ่ะ ไม่กลับบ้านมือเปล่า ทุกคนได้ครบ ทั้งที่บ้านกับที่ทำงาน ส่วนตัวเราเอง ก็ถือว่ามาเที่ยวแล้วกัน

รีบกลับไปที่โรงแรมดีกว่า นัดกันไว้ 6 โมง รถจะมารับไปที่สนามบิน
ไปถึงสนามบิน lunar จะไปทำ tax refund แต่คุณนุ๊กบอกว่า เดี๋ยวไปทำพร้อมๆกัน แต่ไหงสักพัก ไป check in กันแล้ว เอ.. จำได้ว่า เจ้าหน้าที่เขาให้ไปทำ tax refund ก่อนนี่นา

หลังจาก load กระเป๋าไปเรียบร้อยทั้งหมดแล้ว lunar ก็ตัดสินใจว่า อือม.. เราเดินไปทำก่อนก็ได้ ในใจคิดว่า อาจจะทำไม่ได้เพราะต้องแสดงสินค้าที่ซื้อมาให้เจ้าหน้าที่ดู แต่ เอาน่า ได้ก็ได้ ไม่ได้ก็ไม่ได้ ไม่ต้องคิดไรมาก (แต่อุตสาห์ไปยืนตั้งนาน)
ปรากฏว่าเจ้าหน้าที่ถาม lunar ว่า (ฉบับแปลเป็นภาษาไทย)

เจ้าหน้าที่ : ของที่ซื้ออยู่ไหน
lunar : load ไปแล้ว (ทำหน้าตาเหรอหรา)
เจ้าหน้าที่ : มาสิงคโปร์ครั้งแรกหรือ
lunar : ใช่ค่ะ (อิอิ โกหกไปล่ะ)
เจ้าหน้าที่ : คราวหน้า ต้องเอาของมาแสดงด้วยน่ะ
lunar : ค่ะ

สำเร็จ ไม่คิดว่าจะทำได้ แต่แหม ไอ้ 15 เหรียญเนี่ย กว่าจะได้กลับคืนช่างยากเย็นจัง เนี่ยยังไม่รู้ว่าต้องรออีกนานแค่ไหน กว่าจะได้รับเช็ค

กลับด้วยเที่ยวบิน SQ996 เวลา 2 ทุ่มครึ่ง มื้อเย็นได้กินปลาร้อนๆ อร่อยแหะ หรือเป็นเพราะว่าหิวกันแน่

Bye Singpore ถ้าให้มารอบ 3 ต้องฟรีอย่างเดียว ถ้าจ่ายตังค์ล่ะก็ เชอะ ไม่มาล่ะ (อิอิ ทำเป็นพูดดี รอบหน้าก็คงไม่ใช่เราแล้วอ่ะ คนอื่นๆในทีมมีอีกตั้งเยอะที่ยังไม่ได้มา)

Singpore : Communic Asia 2006

วันนี้หลักๆก็ไปงาน Communic Asia อ่ะค่ะ แต่กว่างานจะเปิดก็ 10 โมงครึ่ง พวกเราก็ว่าจะออกไปกันเวลา 10 โมงเช้า
lunar ตื่นสายอ่ะค่ะ 9 โมงแล้ว หนุ่มๆเขาตื่นกันหมดแล้ว โทรมาปลุกเราด้วย ไม่ไหว ไม่ไหว ไม่เป็นกุลสตรีที่ดีเลยนะเราเนี่ย (ก็เมื่อคืนมันเพลียอ่ะค่ะ คืนก่อนนอนแค่ 4 ชั่วโมงเอง)

ระหว่างรอรถไฟที่จะไป expo

พวกเรานั่งรถไฟฟ้าไปที่สถานี Expo อยู่นอกๆเมืองเลยค่ะ จริงๆแล้วก็ใกล้กับสนามบิน Changi ตัวสถานีออกแบบได้จ๊าบมาก เป็นลักษณะคล้าย UFO ขนาดใหญ่

มางานนี้ ตอนแรกนึกว่าจะได้เดินดูเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่ต้องการ แต่ที่ไหนได้ คุณซันนี่กับคุณนุ๊ก มาเดินนำไปดูบู๊ทของ partner ทั้งหลายแหล่ 4-5 บริษัท เป็นอะไรที่เราไม่สนใจด้วย อยากไปดูทางด้าน software มากกว่า แต่ก็ได้แต่เดินตามไปเรื่อยๆ เฮ้อ ไม่ไหว ไม่ไหว เรามาทำอะไรเนี่ย

แต่ก็ยังดีที่ได้ของที่ระลึกจาก partner ที่น่าสนใจก็มี ที่ backup sim ยังไม่แน่ใจว่าทำไรได้บ้าง แต่น่าจะเอาไว้ใช้ backup พวก contact ต่างๆ อีกอันหนึ่งที่น่าสนใจคือ มีการแจกพวกหัวต่อต่างๆอย่างครบเลยค่ะ

เดินแต่ละบู๊ท รับแจกของที่ระลึกต่างๆ ส่วนใหญ่เป็นปากกา จริงๆแล้ว technology หลายๆอย่าง น่าสนใจมากๆ แต่ แหะ แหะ ไม่ค่อยได้แวะดูเลย

หลังจากแวะดูบู๊ทของ partner ครบหมดแล้ว กินข้าวเที่ยงที่ในงานเสร็จ ก็บ่าย 3 กว่าๆแล้วละ ว่าแล้วก็จะจรลีจากงานกันละ
เนื่องจากเอกสาร โบชัวร์ ของแจกมีเยอะมาก พวกเราจึงตกลงกันว่า จะเอาของไปเก็บกันก่อนที่โรงแรม ซึ่ง lunar เป็นคนสนับสนุนเต็มที่ (เพราะจากประสบการณ์คราวที่แล้วที่ ZhenShen ในการหอบหิ้ว notebook ไปเดินเที่ยว ยังจำฝังใจไม่หาย) บวกกับครั้งนี้ ถ้าไม่เอาของไปเก็บก่อน lunar จะกลายเป็นยายเพิ้ง บ้าหอบฟางแน่ๆ เพราะมีเป้ กระเป๋ากล้อง แล้วก็ถุงใบใหญ่ใส่โบชัวร์นี่อีก

กว่าจะออกจากโรงแรมได้อีกครั้ง ก็ 5 โมงเย็นล่ะ (พวกหนุ่มๆนี่ทำอะไรช้ากว่าสาวสวยอย่างเราอีก อิอิ) ตกลงกันว่าจะไปถ่ายรูปที่ Melion
อยากทำเวลากัน ก็เลยจะนั่ง taxi ไปกัน แต่ต้องเรียก 2 คัน เพราะพวกเรามากัน 5 คน กฎหมายที่นี่เขาให้นั่งได้ 4 คนเท่านั้น

เรียก taxi คันแรก
คนขับรถ : Where to go?
lunar : Merlion (เมอร์ไลอ้อน)
คนขับรถ : Where?
lunar : Merlion (เมอร์ไลอ้อน)
คนขับรถ : Merlion (เมอร์ไลย่อน)
lunar : Yes
คนขับรถ : OK

ปรากฏว่าคนขับรถเหมือนกับจะตำหนิว่า lunar พูดไม่ชัด แกต่อว่าเราว่าต้องพูด เมอร์ไลย่อน ไม่ใช่ เมอร์ไลอ้อน โอ้ นี่เราเป็นนักท่องเที่ยวนะ เป็นผู้โดยสารด้วยอ่ะ ก็บ้านฉันพูดยังงี้นี่นา

ไปถึง Melion โอ้พระเจ้า ตอนแรก lunar มองไม่เห็นว่าอยู่ตรงไหน คุ้นๆว่ามันอยู่ตรงนี้นี่นา ที่แท้ เขากำลังปิดซ๋อม เอาผ้ามากางขึงไว้ คนอื่นๆได้แต่เสียดาย ส่วน lunar ก็เฉยๆนะ เพราะคราวที่แล้วก็ถ่ายไปแล้ว เพียงแต่เสียดายตังค์ค่า taxi มากกว่า (นั่งแป๊บเดียว เกือบๆ 7 เหรียญอ่ะ)

อิอิ ถ่าย Merlionได้แค่ฉากกั้น

ถ่ายตึกทุเรียนแล้วกัน

งั้นถ่ายเจ้าตัวเล็กก่อนไปพลางๆ

ได้แต่ถ่ายรูปบริเวณนั้น ตึก Esplanade (ตึกทุเรียน) แวะกินไอติมแท่งสี่เหลี่ยมๆ ขนาบข้างด้วยขนมปัง 1 แผ่น หรือ biscuit ตอนแรกจะหารูปปั้นเด็กที่เป็นสัญลักษณ์ของบริเวณนี้ เป็นรูปปั้นเด็ก 2-3 คน ยืนเกาะเอวเรียงกันไป คนสุดท้ายกำลังจะกระโดดลงแม่น้ำ คราวที่แล้วเดินไปเดินมาก็เจอ แต่คราวนี้ไม่เจอแหะ ลองสอบถามบริกรโรงแรม แต่สงกะสัยเขาฟัง lunar ไม่ออกอ่ะ ถามเขาว่า "Where are the black child statue?" แต่เขาทำหน้างงๆๆ เฮ้อ กลุ้มใจภาษาอังกฤษของเราจัง นับวันจะถดถอยลงไปทุกที

รูปนี้ขอยืมจาก trip คราวที่แล้ว

เดินมาแถวๆ Marina มีอาหารขาย ร้าน open air แวะกินสะเต๊ะกันนิดหน่อย ทริปต่อไปของพวกเราคือ Sim Lim เป็นตึกที่ขายอุปกรณ์ eletronic เหมือน Fortune บ้านเราอ่ะ

แวะกินข้าวเย็นที่ Food More มีอาหารหลากหลายมากๆ ดูๆแล้ว lunar ก็เลยเลือกบะหมี่เกี๊ยว ดูน่ากินดีอ่ะ ราคา 4 เหรียญ แต่ทว่า พอลองกินแล้ว รสชาดไม่ work เลยแฮะ เหมือนเป็นบะหมี่เจ ยังไงยังงั้น แถมเกี๊ยวก็ไม่ใช่เกี๊ยวกุ้ง แต่ใส่ผัก โอ้ พระเจ้าช่วย บะหมี่เจ 100 บาท

ไป Sim Lim, lunar ไม่ได้จะซื้อไรหรอก แต่หลายคนอยากมา มาแล้วก็ไม่เห็นได้ซื้อไรกัน เมื่อยแล้วอ่ะ

บะหมี่เจ

จุดหมายจริงๆของพวกเราในคืนนี้น่าจะเป็นที่นี่เลย Mustafa เป็นห้างของพวกแขก เปิดตลอด 24 ชม.มีของขายสารพัด เครื่องใช้ไฟฟ้า eletronic กระเป๋า ของกิน ของที่ระลึก

ออกจาก Sim Lim พวกเราคิดกันว่าจะไป taxi หรือว่าจะเอายังไง บังเอิญสอบถามคนขายของหน้าร้าน เขาพาไปหาผู้ชายกลางคน นั่งอยู่หน้าห้าง เหมือนเป็น taxi แต่ไม่ขึ้นทะเบียน (ทำนองว่า จ้างส่วนตัว) ก็ดีอ่ะ พวกเรานั่งอัดไปข้างหลัง 4 คน ข้างหน้า 1 คน เขาคิดค่าบริการไป Mustafa 6 เหรียญ ถ้าเรียก taxi ต้องแพงกว่านี้แน่ๆ เพราะยังไงก็ต้องเรียก 2 คัน

แต่ทว่า ไหงรถเป็นยังงี้อ่ะ ไม่มีแอร์ ต้องเปิดหน้าต่าง คนขับแนะนำตัวว่าชื่อ David รถคันนี้ใช้มาประมาณ 16 ปีแล้ว โอ้โฮ (มิน่าล่ะ สภาพถึงได้ ...) ก่อนถึง Mustafa พวกเราถามว่าถ้าจะให้รับกลับไปที่โรงแรม คิดราคาเท่าไร David บอกว่า 6 เหรียญ แล้วก็ให้เบอร์โทรศัพท์ไว้ เผื่อโทรเรียก บอกว่าอย่าเกิน ตี 1 นะ

พวกเราใช้เวลาที่เหลือทั้งหมดอยู่กันที่นี่ lunar ซื้อพวกของกิน มีถั่ว Pistachios ที่เป็นถั่วเปลือกแข็งๆอ่ะ ราคาเมืองไทยก็แพงนะ ซื้อมา 2 ถุงใหญ่ แล้วก็ Almond อีกถุง บวกกับของที่ระลึกให้น้องๆ ดูๆไปมา ไม่รู้จะซื้อไร พวงกุญแจก็น่าเบื่อ เห็นใครไปสิงคโปร์มาก็ซื้อแต่พวงกุญแจรูป Merlion ซื้อยากเหมือนกันนะ เพราะปัจจัยที่สำคัญคือ ราคาด้วยอ่ะ คือพูดง่ายๆว่าแพง สุดท้ายซื้อปากกา มีสัญลักษณ์ว่า "I love Singapore" ให้ละกัน จะได้ใช้ประโยชน์ด้วย ราคาตกอันละ 47 บาท ซื้อหลายอันก็หมดไปหลายบาทเหมือนกันน๊า

เงี๊ยบซื้อกระเป๋า notebook, พี่เล็กซื้อกระเป๋าเดินทาง ก็ OK น่ะ ดูคุณภาพดี ราคาก็ไม่แพง หลังจากที่ shop กระจายกันแล้ว ก็บังเอิญเจอคุณนุ๊ก เธอแนะนำว่า ถ้าซื้อเกิน 300 เหรียญ สามารถทำ tax refund ได้ โดยจะได้คืนประมาณ 15 เหรียญ lunar ก็เลยรวบรวมใบเสร็จของทุกคน เกิน 300 เหรียญ ก็เลยอาสาจะไปทำ tax refund ให้

ต่อคิวอีกนานมาก เกือบถอดใจไปหลายรอบแล้วว่าจะไม่เอาดีมั๊ยเนี่ย เพราะเมื่อยๆๆๆๆมาก แต่สุดท้ายก็ได้ทำ เจ้าหน้าที่บอกว่า ก่อน check in ที่สนามบินให้ไปทำ tax refund โดยต้องแสดงของที่ซื้อมาด้วย แล้วใส่เอกสารลงในซอง รอรับเช็คที่เมืองไทย

เสร็จจากทำ tax refund หมดสภาพอีกแล้ว เหนื่อยมากๆๆๆ ออกจากที่นี่เกือบตี 1 ฝนตกอีกอ่ะ ตกหนักซะด้วย ลองโทรเรียก David ว่าจะมารับหรือเปล่า ปรากฎว่าได้ผล David มาแฮะ

ขากลับนี่ ไม่รู้ว่าคิดถูกคิดผิด ก็คุณ David นี่ขับฉวัดเฉวียนมากเลย ที่ปัดน้ำฝนก็ปัดเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น น่ากลัวจัง แถมไม่สามารถปิดหน้าต่างได้อีก lunar นั่งหลัง David น้ำสาดเข้ามาเต็มๆ

กลับถึงโรงแรม กว่าจะได้นอนก็ตี 2 ครึ่ง นั่งจัดกระเป๋า แต่ไหงคุณนุ๊กยังไม่กลับอีกอ่ะ

Singpore : Second Visit

วันนี้ lunar จะไม่อยู่เมืองไทย ไปงาน Communic Asia 2006 ที่สิงคโปร์ กลับเมืองไทยวันเสาร์ ไปครั้งนี้ บริษัทไม่ได้ส่งไปโดยตรงหรอกนะ บริษัทคู่ค้าเป็นผู้ส่งไปต่างหาก ออกค่าตั๋วเครื่องบินกับค่าโรงแรมพร้อมอาหารเช้าให้ ส่วนค่าอาหารกับค่าเที่ยวออกเอง อือม.. เอานะ ก็ดีกว่าไปเอง

ไปคราวนี้ so so อ่ะ ไม่ค่อยมีอะไรสนุกตื่นเต้น เหมือนเมื่อตอนไป ShenZhen รูปก็ไม่ค่อยได้ถ่าย ถ่ายออกมาก็มืดๆ ไม่ชัด อีกอย่างเวลาน้อย แล้วก็หลายๆที่ก็ไปมาแล้วเมื่อคราวที่เที่ยวตอนปลายปี 47

บริเวณตัวเมืองสิงคโปร์ ส่วนใหญ่คอนโดหรือที่พักจะคล้ายๆกันแบบนี้

ไปกันทั้งหมด 5 คน มีจากบริษัทอื่นไปด้วย (ไปกับครอบครัวด้วยนะ เหมือนไปเที่ยวอ่ะ) ไปด้วยสายการบินสิงคโปร์ เที่ยวบิน SQ61 ออกเวลา 7:45 เช้าเลย นัดกัน 6 โมงเช้า รีบไป check in กันก่อน ไม่อยากเจอเหมือนเหตุการณ์วันที่ไป ShenZhen
ไปถึงสิงคโปร์ คนที่มารับเป็นถึง MD ของบริษัท Access Consulting ชื่อคุณซันนี่ ตอนแรกไม่แน่ใจว่าคนไทยหรือเปล่า เพราะพูดไทยได้ชัด แต่สักพักก็พูดอังกฤษ สลับไปมา ตอนหลังถึงได้รู้ว่า เขาอยู่เมืองไทยหลายปี จนพูดได้ชัด OK เลยอ่ะ

พวกเรานั่งรถบัสรวมไปหมดคันเดียว ไปพักกันที่โรงแรมชื่อ YWCA Fort Canning Lodge อยู่ในบริเวณเนินเขา ใกล้กับสถานีรถไฟฟ้า NE6 หรือ NS24 ชื่อ Dhoby Ghaut แต่ยังไม่สามารถ check in ได้เพราะช่วงนี้คนมาสิงคโปร์เยอะ ต้องรอให้ check out ก่อน คุณนุ๊ก (เจ้าหน้าที่ Access Consulting) ก็เลยพาไปกินบะหมี่ที่ Park Mall

บริเวณ Park Mall ใกล้ๆกับโรงแรม

คิวเรียกรถ taxi

อาหารที่สิงคโปร์ราคาค่อนข้างแพง บะหมี่น้ำธรรมดา ราคา 3 เหรียญ (75 บาท แบบถูกๆแล้วนะ) ส่วนน้ำเปล่า ยิ่งแพงใหญ่ แบบ 500 ml ราคาเกือบๆ 50 บาท

เงี๊ยบลองสั่งกาแฟเย็นมากิน เห็น package ของเขาแล้ว อึ่งทึ่ง น่าเลียนแบบ จริงจริ๊ง

กินบะหมี่เสร็จ นึกว่าจะได้ออกเที่ยว ปรากฏว่า ต้องไปดูโรงงานของบริษัท Allied Telesyn อือม เอานะ ก็ไหนๆ เขาก็เป็นส่วนหนึ่งของ sponsor ที่พวกเรามากันแล้วนี่

กว่าจะออกจากโรงงานได้ ก็เกือบ 5 โมงเย็นแล้วอ่ะ พวกเรากลับกันมาที่โรงแรมกันก่อน มาตกลงกันว่า คืนนี้จะไปไหนกันดี กว่าคุณผู้ชายทั้งหลาย จะเปลี่ยนองค์ทรงเครื่อง กว่าจะตกลงกันได้ ก็เกือบ 6 โมงเย็นละ

ตกลงกันว่าจะไปถ่ายรูปที่ Merlion (ไม่ค่อยอยากไปเลยอ่ะ เคยไปมาแล้ว) แล้วก็จะไปเดิน Orchard (อันนี้ก็เฉยๆ ไปมาแล้วอีกเช่นกัน)

มายืนรอ Taxi ได้สักพัก พวกเราก็คิดกันว่า ดูๆแล้วไปถ่ายรูปตอนนี้คงไม่ค่อยสวยแน่ เริ่มมืดๆแล้ว ถ้างั้นเปลี่ยนไป Orchard เลยแล้วกัน
คุณเอกได้ข้อมูลแหล่งช๊อปปิ้งมาหลายที่ หลักๆก็คือ Lucky Plaza ขายของที่ระลึก, Toy Us ขายของเด็กเล่น อยู่ใน Paragon

Orchard Road

ที่ Lucky Plaza ได้ของที่ระลึกให้หัวหน้า เป็นปากกากับพวงกุญแจ อยู่ในกล่อง ก็ดู OK 3 ชิ้น 10 เหรียญ พี่เล็กขอแจม 1 ด้าม ที่ Toy Us ซื้อสร้อยข้อมือนาฬิกาให้น้องปอนด์ แบบเด็กๆน่ารักๆ ซื้อ 1 แถม 1 ราคา 3 เหรียญ

พวกเราเดินเที่ยวแถว Orchard กันนานมาก ผ่านร้านๆหนึ่งเป็น Sex shop พวกหนุ่มๆแวะเข้าไปดูกัน lunar ขอแว๊บเข้าไปดูซะหน่อย แหะ แหะ แล้วออกมาข้างนอก รอพวกหนุ่มๆ (ไม่รู้ว่าได้อะไรติดไม้ติดมือมาบ้างอ่ะเปล่า)

หลายคนเริ่มเดินไม่ไหว แต่อย่าหาว่า lunar คุยเลยนะ ยังไม่ค่อยรู้สึกเมื่อยเลยอ่ะ ตอนนั้น 3 ทุ่มครึ่งแล้ว พวกเราเตรียมหาข้าวเย็นกินกัน แต่ว่าหลายๆร้านปิดไปหมด สุดท้ายเจอ Burger King อาหารเย็นของพวกเราจึงต้องเป็น burger เพราะไม่แน่ใจว่า ถ้าเดินต่อไป ข้างหน้าจะมีอะไรให้กินอ่ะเปล่า

พวกเราเดินกันไปเรื่อยๆ สุดท้ายเดินกลับโรงแรมกัน แหะแหะ ถึงตอนนี้เริ่มเมื่อยแล้วเหมือนกัน พวกเราขอไปพักในโรงแรมก่อนแล้วจะมาตกลงกันอีกทีว่า จะไป Mustafa กันอ่ะเปล่า (แต่ lunar คิดว่า ถ้าเข้าโรงแรมแล้วด้วยอาการเหนื่อยแบบนี้ คงยากที่จะออกมาแล้วล่ะ)

พลุ multimedia@เมืองทอง

เย็นวันนี้จะมีการแสดงพลุ พร้อมกับ multimedia ที่เมืองทองธานี จัดโดยกองทัพบก ได้ยินมาว่า จะเป็นการแสดงที่ยิ่งใหญ่ระดับเอเชีย ไม่เคยมีมาก่อน น่าสนใจเหมือนกัน ใกล้บ้านซะด้วย ไปดูดีกว่า

งานนี้ไปกับครอบครัวค่ะ ไปกับมามี๊กับเจ๊ฮวง ขับรถไปดีกว่า เริ่มออกจากบ้าน 4 โมงเย็น ไปถึงเมืองทอง ระหว่างทาง เริ่มเห็นคนๆๆๆ จำนวนมากขึ้น มากขึ้นทุกที รถจอดเป็นแถวยาวเหยียด

คิดกันว่าจะจอดรถที่ไหนดี สุดท้ายก็ไปจอดในอาคาร impact เสียค่าจอดรถที่คิดกันแล้วว่าไม่แพง เดินไปดูพลุใกล้ดี
คนเยอะแยะเต็มไปหมด ใส่สีเหลืองกันทั้งนั้น ระหว่างทาง มีรูปพระบรมฉายาลักษณ์ขายเยอะแยะ ลองๆถามรูปในหลวง ขนาดใหญ่ ราคา 79 บาท อือม..ถามไปอย่างนั้นแหละ เพราะจองซื้อรูปนี้ไว้แล้วกับพี่โม่ง พร้อมกรอบหลุยส์อย่างหรู ราคา 999 บาทไปแล้ว

งานนี้ เตรียมเสื่อไปด้วย ไปถึงบริเวณลานที่นั่งดูพลุ โอ้โฮ คนนั่งเต็มไปหมดแล้วนะเนี่ย lunar นั่งออกมาตั้งไกลแล้ว ไม่รู้จะทำไง ก็เลยต้องปูเสื่อนั่งไปพลางๆ

ร้อนๆๆๆมาก แสงแดดตอน 4-5 โมงเย็นเนี่ย ยังแรงแผดเผาจริงๆ ปูเสื่อแล้วก็นั่งกางร่ม เพราะไม่สามารถจะทำอะไรมากไปกว่านี้ได้ ก็ได้แต่รอเวลาเท่านั้น

นั่งรอสักพัก ไปหาอะไรรองท้องดีกว่า งานนี้ท่าทางจะอยู่ยาว lunar อาสาออกไปซื้อของกิน แต่ไม่รู้จะซื้ออะไรมาก ได้แต่ข้าวโพด 3 ฝักกับขนมจีบ

ขากลับเดินมาบริเวณที่นั่ง เริ่มตาลาย คนเยอะมาก ละลานตาไปหมด ก่อนไปก็เลยต้องดู landmark ก่อนก็พบว่า ที่นั่งที่เราจองนั้นใกล้กับรถขายน้ำ pepsi

หลังจากรอแล้วรอเล่า ดูๆเหมือนฝนจะตก เมฆเยอะ ได้แต่ภาวนาว่า อย่าเพิ่งตกนะ อุตสาห์รอมาตั้งนาน
และแล้ว ในที่สุดก็เริ่ม ประเดิมด้วยการยิงพลุ ลูก 2 ลูก เป็นการประเดิมก่อน แล้วก็เริ่มฉายม่านน้ำ

โอ้ ที่ที่ lunar นั่งอยู่เนี่ย มันช่างไกลเหลือเกิน แทบมองไม่เห็นม่านน้ำเลยง่ะ แต่บริเวณงานมีการติดตั้งจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ เพราะมีการถ่ายทอดสด ณ ขณะนี้ไปพร้อมกันด้วย lunar ก็เลยนั่งดูจากจอโทรทัศน์แทน ซึ่งก็มองไม่ค่อยเห็น เพราะติดตั้งได้เตี้ยมากๆ ไม่เข้าใจจริงๆ

เจ้าหน้าที่พยายามให้ประชาชนนั่งลง ไม่เช่นนั้น คนหลังๆจะไม่สามารถมองไรเห็น ที่ที่ lunar นั่งอยู่ ในตอนแรกนึกว่ามีเจ้ารถขายน้ำ pepsi เนี่ยดีนะจะได้เป็น landmark แต่ที่ไหนได้ ปรากฏว่า มีคนมาซื้อของตลอดเวลา ทำให้คนที่อยู่ด้านหลังมองไรไม่เห็น เวงกำ จริงๆ

สลับกับม่านน้ำ ก็ยิงพลุแล้วละ พลุที่นี่ เป็นพลุลูกใหญ่ๆ เหมือนพลุไซโก้ ตอนดูพลุเนี่ย ดูได้เต็มที่ ไม่มีอะไรมาบัง

พลุก็ดูสวยดี ลูกใหญ่ๆ แต่บางครั้งก็ยิงซ้ำๆ เยอะๆ เต็มไปหมด ดูไม่ทัน ถ้าเทียบกับของไซโก้ lunar ชอบของ ไซโก้ มากกว่า เพราะหลากหลายกว่า สวยกว่าอ่ะ มีการยิงเลเซอร์ ม่านน้ำ แล้วก็พลุ ก็ OK รวมๆก็สวยดี สมกับที่โฆษณาไว้ lunar มองไปที่ทางด่วน เห็นคนจำนวนมาก จอดรถแล้วลงมาดูพลุ ตลอดแนวทางด่วน

ก่อนจบงาน มีการจุดเทียนชัย ถวายพระพร lunar ซื้อมา 3 เล่ม 10 บาท งานนี้ทำให้แม่ค้า พ่อค้า รวยกันไปหลายคนเหมือนกัน ที่เห็นๆก็กระดาษปูรองนั่ง, น้ำ, ขนม, เทียน ฯลฯ

การจุดเทียน ประกอบกับการร้องเพลง สดุดีมหาราชา พร้อมกับการจุดพลุประกอบ แล้วสามารถจุดพลุให้จบพร้อมกับเพลง ถือว่าการจัดงานคราวนี้ทำได้ดี

จบแล้ว การจุดพลุ พร้อมกับการตระเวณดูพลุตามที่ต่างๆของ lunar แต่ปัญหาใหญ่ที่กำลังเผชิญอยู่คือ การกลับบ้าน
คนเยอะมากจริงๆ เอาแค่เดินมาที่อาคารจอดรถ แทบจะเบียดกันตาย ตามรายทาง แม่ค้าที่ขายรูปในหลวง ก่อนหน้านี้ราคาใบละ 79 บาท ปรากฏว่าขากลับ ราคาเหลือ 3 ใบ 100 บาท โอ้ demand ลด ราคาลดทันที

กว่าจะมาที่อาคารจอดรถ เตรียมจะกลับแล้วละ แต่ปรากฏว่า ดูจากรูปการณ์แล้ว รถติดมากๆๆๆๆ หลังจากที่นั่งรถติดอยู่ในอาคารจอดรถเกือบครึ่งชั่วโมง งั้นอย่าเพิ่งกลับเลย จอดรถแล้วไปหาที่นั่งก่อนดีกว่า

เจ๊ฮวงไปหาซื้อ McDonald รองท้องไปก่อน งานนี้คงยาวแน่เลย แล้วก็เป็นจริงด้วย หลังจากรอแล้วรอเล่า เกือบๆ 5 ทุ่ม ก็เลยลองว่าจะกลับกันละ

รถก็ยังติดอยู่ดี ดูแล้วไม่ได้ลดลงไปเลย กว่าจะเขยิบออกมาทีละนิดทีละหน่อย เหนื่อยจริงๆ
ตลอดระยะทางของเมืองทอง เต็มไปด้วยขยะ แล้วก็ขยะ เฮ้อ เมื่อไหร่คนไทยจะมีจิตสำนึกเรื่องของความสะอาด ความรับผิดชอบกันบ้างละเนี่ย

คืนนั้น กลับถึงบ้าน เที่ยงคืนครึ่ง ใช้เวลาทั้งหมดเกือบ 4 ชั่วโมง ทั้งๆที่ ถ้าเป็นเหตุการณ์ปรกติแล้ว ไม่น่าจะเกิน 15 นาที
เหนื่อยจริงๆแหะ การดูพลุครั้งสุดท้ายเนี่ย