และแล้วในที่สุด วันนี้ที่รอคอยก็มาถึง...
หลังจากสัมภาษณ์ไปตั้งนานมาหลายเดือนแล้ว เกือบหมดหวังไปแล้วว่า คงจะไม่ได้เลื่อนตำแหน่งแล้วนะเนี่ย ร่ำๆอยากจะหางานใหม่ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยดีกว่า
วันนี้ตอนเย็น พี่เทพเรียกไปพบ พร้อมกับยื่นซองให้ ไม่ใช่ซองขาวหรอก แต่เป็นซองเลื่อนตำแหน่ง ทำงานมา 10 กว่าปี เพิ่งจะได้เลื่อนตำแหน่งครั้งที่ 2 เฮ้อ เหนื่อยจริงๆ
ก็ไม่เสียแรงที่อุตส่าห์ทุ่มเท แม้จะไม่ใช่ตำแหน่งใหญ่โตอะไร พยายามเต็มที่แล้ว แม้จะรู้ว่า ยังห่างไกลจากเพื่อนร่วมรุ่นอยู่
เลื่อนคราวนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะเลื่อนอีกครั้งจะอีกนานเมื่อไร แต่ก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย
วันนี้รู้สึกดี อยากแบ่งปันความสุขให้คนรอบข้างจังเลย
Monday, October 30, 2006
อีกก้าวหนึ่ง
Posted by Susan Joan at 10:58 PM 0 comments
Labels: true life
Monday, October 23, 2006
ร้อยเรียง เคียงศิลป์ # 13
วันนี้วันหยุดพิเศษ วันปิยมหาราช ตัดสินใจอยู่นานว่าจะออกจากบ้านดีหรือเปล่า ก็ตั้งใจอยู่นะว่าจะไปงาน ร้อยเรียง เคียงศิลป์ จัดที่ตั้งฮั่วเส็ง ธนบุรี ซึ่งก็จะมีถึงวันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว แบบว่าอยากไปดูว่างานเป็นไงบ้าง เห็นมีสอนทำพวกงานฝีมือตั้งหลายอย่าง เผื่อจะทำเป็นอดิเรก หรือ ไปดูเผื่อมี idea อะไรดีดี
ในที่สุดก็ตัดสินใจได้ว่าจะไป ก็เลยต้องรีบออกจากบ้าน เผื่อเปลี่ยนใจอีก ที่ตั้งฮั่วเส็ง ธนบุรี นี่ก็ไม่เคยไปซะด้วย แต่สุดท้ายก็สามารถไปถึงจนได้
หลังจากจัดแจงกับข้าวกลางวันด้วยบะหมี่เจแล้ว ก็เข้าไปในงาน เป็นลานกว้างอยู่ที่ชั้น 5 เขาจะจัดเป็นโต๊ะๆ เต็มไปหมด lunar รู้สึกตื่นตาตื่นใจ เดินดูรอบๆ ไปเรื่อยๆแต่ละโต๊ะ ดูว่า แต่ละโต๊ะทำอะไร หลายๆอย่างก็น่าสนใจ เลยหยุดแวะดูไปพลางๆ (เสียดายไม่ได้เอากล้องไปด้วย เลยไม่ได้ถ่ายรูปมาฝาก)
เดินตั้งแต่โต๊ะแรก ยันโต๊ะสุดท้าย ดูๆ ก็มีน่าสนใจอยู่ 3-4 อย่าง ก็มี เปเปอร์ มาเช่ (Paper Mache) โดยทำเป็นกล่องใส่ของ ลายการ์ตูน เช่น หมีพูห์ โดราเอมอน Toy Story, เทียนแฟนซี (Fancy Candles), ร้อยลูกปัด แล้วก็อีก 2-3 อย่างแต่ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร
แต่ละโต๊ะสามารถนั่งเรียนได้ เพียงแต่ต้องซื้ออุปกรณ์เอง น่าสนใจหลายอย่าง เอ..เริ่มจากไรดีน๊า
หลังจาก คิดไปคิดมา ก็ตัดสินใจเรียน ทำกล่องเปเปอร์ มาเช่แล้วกัน ซื้ออุปกรณ์ 120 บาท เลือกลายหมีพูห์ละกัน
จริงๆ วัสดุ ดูๆไปก็แค่กระดาษแข็งธรรมดา กับ กระดาษลายต่างๆ คนสอนเขาจะบอกให้ทากาว ด้านไหน แล้วก็ติดให้ได้โครงเป็นฝากล่องออกมาก่อน เสร็จแล้วก็ทำแบบเดียวกัน แต่ให้ได้ตัวกล่อง แล้วก็ติดลายเข้าไป จริงๆก็ไม่มีไรมาก เพียงแต่ต้องมีเทคนิคในการติดลาย แล้วก็พยายามทำให้เรียบ อย่าทากาวเยอะเกินไป
ที่ยากที่สุด ก็คือการกรีดให้ฝากล่องกับตัวกล่องแยกจากกัน หลังจากที่ติดลายด้านนอกทับฝากล่องกับตัวกล่อง เพื่อให้เป็นลายที่ต่อเนื่องกัน คือถ้าทากาวเยอะ อันนี้กรีดแล้วเจ๊งกะบ้งเลย คนสอนอ่ะมากรีดให้ lunar ครั้งแรก แล้วกระดาษลอกออกไปเลยอ่ะ ง่ะ มาต่อว่าเราอีกอ่ะ ว่าทากาวเยอะ ก็มือใหม่นี่ค่ะ
หลังจากติดลายเสร็จทั้งนอก ทั้งใน แล้วก็เอากล่องไปทากาว งงเหมือนกันทาทำไม ทั้งๆที่ไม่ได้ติดอะไรเพิ่ม เสร็จแล้วก็เป่าให้แห้ง ทาชะแล็ก แล้วก็มาติดหูหิ้ว ,บานพับ, ตัวล็อค ก็เป็นอันเสร็จสรรพ
นึกว่าจะมีเวลาเหลือ ว่าจะไปเรียนอย่างอื่นอีก แต่เย็นแล้วอ่ะ ไว้โอกาสหน้าละกัน
ไม่น่าเชื่อ กล่องเล็กๆแค่เนี้ย ใช้เวลาตั้งนาน
นี่ไงค่ะ ผลงานของ lunar ดูๆอาจไม่เนี๊ยบเหมือนที่เขาวางขายกัน แต่ก็ภูมิใจนะ จะทำขายได้มั๊ยเนี่ย
Posted by Susan Joan at 10:17 PM 0 comments
Monday, October 16, 2006
ท่อประปาเจ้าปัญหา
ถึงแม้ว่าบ้าน lunar จะโชคดีกว่าอีกหลายๆบ้านที่ประสบปัญหาน้ำท่วมหนักในขณะนี้ ทั้งหลายจังหวัดของประเทศ รวมทั้งอ่างทอง บ้านเกิดของป๊าก็ตามที แต่ก็ยังไม่วายประสบปัญหาที่เกี่ยวกับน้ำอยู่ดี
เมื่อเดือนก่อน เห็นค่าบิลน้ำประปา โอ้โฮ เพิ่มขึ้นมาเกือบ 2 เท่า พร้อมกับหมายเหตุเล็กๆในบิลเขียนว่า น้ำสูง บ้าน lunar เคยเจอบิลแบบนี้มาก่อนแล้ว ตอนนั้น น้ำรั่วที่ชักโครก แต่คราวนี้ไม่ใช่แล้ว
ต้องมาจากที่ใดที่หนึ่ง แต่เมื่อลองปิดก๊อกน้ำทุกก๊อกแล้ว มิเตอร์ก็ยังวิ่งอยู่ งั้นแสดงว่าน่าจะเป็นที่ท่อประปา แล้วจะทำไงดีล่ะ ท่อประปาฝังอยู่ใต้พื้น งานนี้งานใหญ่แน่เลย ต้องรื้อพื้นบ้านออกหรือเนี่ย
2 อาทิตย์ที่ผ่านมาเนี่ย ต้องเปิดปิดวาล์วน้ำเป็นช่วงเวลา เฉพาะเช้า-เย็น ชีวิตลำบากขึ้นมานิดนึง แต่ก็ยังถือว่า สบายและโชคดีกว่าอีกหลายๆคนที่กำลังเผชิญปัญหา น้ำท่วม (คิดซะอย่างนี้ ดูดีกว่าเยอะเลย)
เมื่อวันเสาร์ คุณลุงข้างบ้าน คงเห็นว่าพวกเราทำอะไรกันนักกันหนากับวาล์วน้ำ สงสัย เลยมาถามดู คุณลุงก็แนะนำว่า ให้สร้างท่อใหม่บนดินไปเลย ปิดท่อเก่าไปซะ อือม..ก็ดี ไม่คิดมาก่อน แบบนี้ก็ทำได้รวดเร็ว ไม่ต้องรื้อพื้นบ้านด้วย เอ..ทำไมก่อนหน้านี้ไม่ทันคิดนะ
ง่ะ แค่มองอีกมุม ปัญหาก็แก้ได้แล้ว ใช้เวลาทำไม่เกิน 2 ชั่วโมง แถมคนที่รับทำ ก็ไม่ใช่คนอื่นไกล ญาติที่รู้จักซะด้วย
วันนี้ อาบน้ำได้สบายแล้ว ไม่ต้องไปปิดวาล์วน้ำแล้วอ่ะ ปัญหามีไว้ให้แก้จริงๆ
Posted by Susan Joan at 10:31 PM 0 comments
Monday, October 09, 2006
253
253
lunar ไม่ได้ใบ้หวยหรอกนะ แต่เป็นตัวเลขที่ไม่คิดว่าจะเป็นไปได้
ก็ผลการตรวจคลอเลสเตอรอลเนี่ยซิ ทำเอา ช็อคซีเนม่า ไปเลยอ่ะค่ะ ก็เมื่อปีที่แล้วยัง 211 ปีก่อนหน้าโน้น 241 ปีนี้หวังเป็นอย่างมากว่าจะน้อยกว่า 200 ก็เพราะว่า lunar ระดมกินกระเทียม ทั้งกระเทียมอัดเม็ด กระเทียมสด แต่ไหง ไม่ได้ช่วยไรเลยอ่ะ
คุณหมอบอกว่า ไม่ค่อยได้ออกกำลังกายใช่มั๊ย อิอิ จริงๆแล้ว ไม่ใช่ไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย แต่ ไม่ได้ออกกำลังกายเลย แย่จัง คุณหมอแนะว่า ให้เดินเร็วๆสักวันละ 20 นาที แต่ขอให้ทำเป็นประจำ อือม.. จะเดินตอนไหนดีนะ
เครียดจัง พยายามไม่กินปลาหมึก, หนังไก่, ไข่แดง สารพัดที่ทำให้คลอเลสเตอรอลสูงแล้วนะ แต่ก็ยังไม่ได้ช่วย สงสัยต้องหาวิธีใหม่ ต้องออกกำลังกาย อย่างที่คุณหมอแนะนำ
อือม.. ก็ยังดี preventive ก่อน correct มีสัญญาณเตือนมาบอกแล้ว
ปีหน้าก่อนเถอะ..
Posted by Susan Joan at 10:18 PM 0 comments
Friday, October 06, 2006
Hong Kong : PCCW
เช้านี้ ออกจากโรงแรมแต่เช้า 7 โมงกว่าๆ check-out กันไปเลย พยายามเรียกแท็กซี่ไปที่บริษัท PCCW แต่เรียกตั้งหลายคัน ไม่ยอมไป ไม่รู้ว่าทำไม
สุดท้ายก็ไปถึงจนได้ แท็กซี่ที่นี่คิดค่าบริการเพิ่มอีกหลายสิบเหรียญนอกเหนือจากค่ามิเตอร์ เช้านี้เสียค่าแท็กซี่ไป 164 เหรียญ คิดกันว่าที่แท็กซี่หลายคันไม่ยอมมา เป็นเพราะข้ามฝั่งมาที่เกาลูน เสียค่าธรรมเนียมข้ามฝั่ง หรือ ค่าทางด่วน (ไม่แน่ใจ) แต่ขากลับเนี่ย แท็กซี่อาจต้องจ่ายเอง ก็เลยไม่มีใครอยากมา
พวกเรามาถึงก่อนเวลาประมาณชั่วโมงเศษ นัดกับเจ้าหน้าที่ไว้ประมาณ 10 โมง ก็เลยไปหาข้าวเช้ากินกัน เดินแถวๆนั้น เมียงมองหาข้าวเช้า สุดท้ายมาเจอร้านอาหารอยู่ร้านหนึ่ง
คนเยอะ สูบบุหรี่เยอะมาก อาหารเช้าวันนี้ไม่ work เลย คือไม่มีรูป มีแต่ภาษาจีน สุดท้ายก็กินบะหมี่หมู แต่ว่า.. เส้นเหมือนมาม่า เลยอ่ะ พอลองกินถึงได้รู้ว่า ใช่เลย มาม่า Oh! MyGod อุตสาห์มาฮ่องกง มากินมาม่าหรือเนี่ย
พวกพี่ๆแวะ shopping เล็กๆน้อยๆ ส่วนใหญ่ซื้อให้ลูกๆกันทั้งนั้น lunar ก็เลยซื้อให้น้องปอนด์ซะหน่อย เดี๋ยวไม่มีของฝาก เป็นวงแหวนสะท้อนแสง เคยเห็นว่าชอบเล่น ก็ ok น่ะ ดีกว่าไม่มีของฝาก
กลับไปที่ PCCW พอถึงเวลา ก็มีเจ้าหน้าที่มารับ (หล่อซะด้วยนะ) หลังจากแนะนำตัวกันแล้ว ก็พาไปที่ e-center ของที่นี่
อือม.. สถานที่ทำงานของที่นี่ เยี่ยมจริงๆ ดูหรูหรา ไฮเทคจริงอ่ะ แบบว่า ไม่ต้องใช้คนเยอะ ใช้เทคโนโลยีควบคุมทั้งนั้น เมื่อไรที่ทำงานเราจะเป็นอย่างนี้บ้างน๊า
ช่วงเช้าจะมีบรรยาย เรื่องเกี่ยวกับธุรกิจของ PCCW แล้วก็ e-center การเข้าไปในห้องนี้ จะมีการลงชื่อแต่ใช้เป็นการเซ็นต์ด้วย digital board ดูไฮ มากอ่ะ
ช่วงเช้า lunar ขอสารภาพ นั่งหลับๆตื่นๆ แบบว่า เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ ทั้งๆที่ควรจะหลับสนิท แต่ทำไมก็ไม่รู้ ทำให้เช้านี้ จับอะไรไม่ค่อยได้มาก แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะจุดประสงค์จริงๆที่มาดูงานคราวนี้ อยู่ที่หลังเที่ยงมากกว่า
ข้าวกลางวัน ทาง PCCW พาไปเลี้ยงอาหารจีน ไชโย ในที่สุดก็ได้กินอาหารดีๆมื้อหนึ่งแล้ว มีระดับผู้บริหารชั้นสูงไปกินกันหลายคนด้วยนะเนี่ย อือม..รู้สึกเกร็งๆเหมือนกัน ส่วนใหญ่เราไม่ค่อยได้คุยหรอก ให้ผู้ใหญ่เขาคุยกันไปแล้วกัน
อิอิ ได้กินติ่มซำที่อยากกินด้วย มาฮ่องกงรอบ 2 แล้ว เกือบจะไม่ได้กินอีกแน่ะ อิ่มจัง
และแล้ว ก็มาถึงภาคบ่าย งานนี้ lunar ต้องตั้งใจมากๆอ่ะ มีคำถามเป็น 10 เลยอ่ะที่ต้องถาม แต่ดูๆเหมือนทาง PCCW จะไม่ค่อยอยากตอบ เขาเคย present ให้ทางเราฟังมา 2 ครั้งแล้วมั้ง อีกอย่าง เขาคงเห็นว่า พวกเราคงไม่ได้ซื้อแน่เลย เอาทีม development มาด้วยอีกต่างหาก
จบจาก session นี้ ก็ 5 โมงกว่าแล้วอ่ะ ต้องรีบไปล่ะ ลาก่อนนะ วันนี้วันไหว้พระจันทร์ซะด้วย นี่ถ้าอยู่ต่ออีกสักคืน จะได้อยู่เที่ยวงานเทศกาลไหว้พระจันทร์ซะกะหน่อย
bye bye Hong Kong ไม่เคยคิดว่าจะมาฮ่องกง แต่ไหงไปๆมาๆ มาเป็นครั้งที่สองซะแล้ว ถ้ามีโอกาส คราวหน้าอยากมาแบบเที่ยวจริงๆจังๆ ไอ้แบบเที่ยวแอบแฝงเนี่ย มันไม่ค่อย work เลยอ่ะค่ะ
Posted by Susan Joan at 10:57 PM 0 comments
Labels: ท่องเที่ยวต่างประเทศ
Thursday, October 05, 2006
Hong Kong : Peak Tower
A Symphony of Lights
เช้าวันนี้ lunar ตื่นแต่เช้า เช้าจริงๆ ตี 3 เพราะจะไปขึ้นเครื่องบิน ไปฮ่องกงอ่ะ ไปดูงานระบบ DWFM ของบริษัท PCCW คราวนี้ได้ไปใช้สนามบินสุวรรณภูมิ ลองของใหม่เลยนะเนี่ย
ปรากฏว่าผิดคาด ไปถึงประมาณตี 4 ครึ่งเท่านั้นเอง นั่งรถแค่ชั่วโมงเดียว ขึ้นทางด่วนแล้วก็ต่อมอเตอร์เวย์ OK อ่ะ ไปไม่ลำบาก แต่ต้องดูดีๆ เกือบลงผิดเหมือนกันนะ แปลกดี ป้ายบอกทางเนี่ย ทำไมไม่ติดช่วงที่เป็นทางแยก แต่ตรงทางที่ไม่แยก มีทางเดียว ดันติดเยอะแยะไปหมด
ไปนั่งรอสมาชิกอีก 5 คน นัดกัน 6 โมง เหลือเวลาอีกตั้งชั่วโมงครึ่ง เดินดูสนามบินรอบๆก่อนดีกว่า
สนามบินใหญ่มากจริงๆ แต่.. ทำไมที่นั่งมีนิดเดียวเองอ่ะ เดินวน 2 รอบแล้ว นั่งรอดีกว่า
หลังจากรอจนครบทั้ง 5 คนแล้ว ก็ check-in กันละ lunar เอากระเป๋าใบเล็กไป เพราะไปแค่คืนเดียว พรุ่งนี้ก็กลับละ ก็เลยคิดว่า ไม่โหลดละกันเพราะได้ยินข่าวมาว่า ผู้โดยสารต้องรอกระเป๋านาน
ระหว่างรอตรวจ passport อ๊ะอะ เจอ อนันดา อ่ะ ดูเซอร์จัง หน้าตาเฉยมากเลย ไม่รับรู้ไร ว่าจะถ่ายรูปซะหน่อย แต่ไม่ดีกว่า
ทางเดินไปขึ้นเครื่อง ยาวมากเลยค่ะ จะถ่ายรูป ก็ไม่ได้ถ่าย เพราะต้องลากกระเป๋าไปมา มานึกอีกที เอ.. เราไปเอากระเป๋าที่ฮ่องกงนี่นา น่าจะโหลดไปนะ บ้าจริง มานึกได้ตอนนี้
Hong Kong
ไปฮ่องกงคราวนี้ ไม่มีใครมารับ ต้องเดินทางไปโรงแรมกันเอง ตกลงกันตั้งนานว่าจะไปยังไงดี จะนั่ง taxi หรือจะนั่งรถไฟฟ้าใต้ดิน หลังจากบวกลบคูณหารกันแล้ว ก็นั่งรถไฟฟ้าใต้ดิน MTR ละกัน
ค่าโดยสาร 70 เหรียญ วิ่งจากสนามบิน ปลายทางที่สถานี Hong Kong แล้วจึงต่อไปที่สถานี Tin Hau โรงแรมที่พักชื่อ Metro Park ใกล้กับสถานีรถไฟฟ้า ก็ดีเหมือนกัน เพราะต้องลากกระเป๋าไปกันเอง
คนที่นี่ เวลาเขาเดินทาง เขาจะพยายามชิดขวา อย่างเช่น เวลาขึ้นลงบันไดเลื่อน lunar ก็มักจะเผลอ ยืนชิดซ้ายบ้าง ขวาบ้าง พอรู้ตัว ก็ โอ๊ะโอ ยืนไม่เหมือนชาวบ้านเขา โก๊ะจริงๆ อย่างนี้เขาก็รู้ซิว่าไม่ใช่คนแถวนี้
หลังจาก check-in กันเสร็จ ก็นัดกันว่ามีเวลาครึ่งวัน จะไป Peak กัน ก็นะ สัญลักษณ์ของฮ่องกง ใครยังไม่เคยไปก็น่าจะไป ส่วน lunar ก็เฉยๆ ก็เคยไปมาแล้วนี่นา
นั่งรถไฟฟ้า ไปลงที่สถานี Admiralty เดินหากันไปกันมา เดินสักประมาณ 20 นาทีแล้วที่สุดก็เจอแล้ว The Peak Tram อือม.. คราวนี้หาไม่ยากแหะ ไม่เหมือนคราวที่แล้ว กว่าจะหาเจอแทบแย่
lunar ก็แนะนำว่า ซื้อตั๋วเที่ยวเดียวดีกว่า ราคา 22 เหรียญ ขากลับนั่งรถบัส จะได้ดูวิวรอบข้างด้วย
มีเจ้าหน้าที่เห็น lunar รีบปรี่เข้ามาขายตั๋วรวมด้วยภาษาจีนคือ นั่งรถรางกับดูพิพิธภัณฑ์มาดามทุซโซ เห็นราคาประมาณ ร้อยกว่าเหรียญ แหะแหะ ไม่เอาดีกว่า ไม่มีเวลาเยอะขนาดนั้น แสดงว่าเพิ่งเปิดไม่นาน เมื่อต้นปียังไม่เห็นนี่นา
เห็นรูปปั้นเฉินหลง ไว้โฆษณาพิพิธภัณฑ์มาดามทุซโซ ดูไกลๆเหมือนตัวจริง ถ่ายรูปซะหน่อย ไว้ไปหลอกคนที่ทำงานว่าเจอตัวจริงมาแล้ว อิอิ
Peak Tram & Peak Gallery
นั่ง tram คนอื่นๆตื่นเต้นกันใหญ่ ตอนที่ชันมากๆ ส่วน lunar ก็นะ เคยนั่งแล้วนิเลยไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไร
มาวันนี้ Tram Tower ซ่อมเสร็จแล้ว ถ่ายรูปออกมาดูดีหน่อย ไปเดินในตึกหาข้าวกลางวันกินกัน (ทั้งๆที่เป็นเวลาเย็นๆแล้วละ) พี่ๆเขาไม่อยากเสียเวลามาก อยากหาเบอร์เกอร์กิน lunar ไม่อยากกินเลยอ่ะ อุตสาห์มาฮ่องกงแล้วนา ยังจะมากินเบอร์เกอร์อีก สุดท้ายก็ต้องกินอ่ะ แต่ไปกินที่ตึก Peak Gallery
ออกจาก Peak Gallery ก็ต้องไปถ่ายรูปสถานที่ไฮไลท์ของ Peak จุดชมวิวที่ใครมาก็ต้องมาถ่ายรูป ม่ายงั้นถือว่ามาไม่ถึงอ่ะ วันนี้อากาศไม่หนาว เย็นสบาย ถ่ายรูปไม่ลำบากมากนัก คนไม่เยอะด้วย คราวนี้เห็นมีรูปวาดมาวางขายด้วย
ขากลับ นั่งรสบัส สาย 15B ราคา 9.2 เหรียญ รถบัส 2 ชั้น นั่งชั้นบนตรงด้านหน้า นอกจากจะได้ชมวิวแล้ว ยังได้บรรยากาศเหมือนนั่งเครื่องเล่นในดิสนีย์แลนด์ด้วย ก็เวลารถเลี้ยวซ้าย-ขวาแต่ละที ยิ่งกว่าตอนไปปายอีก
กลับมาข้างล่าง รถติดง่ะ แต่ติดยังไงก็ยังไม่เหมือนที่กรุงเทพ พวกเรานั่ง MTR ข้ามไปฝั่งเกาลูน Tsim Sha Tsui รถไฟฟ้าใต้ดินที่นี่เขาวิ่งผ่านระหว่างเกาะกันเลยทีเดียว
ตอนแรกไม่รู้ว่าพี่เขาจะพามาทำไม เห็นมีป้ายบอกว่า Star Ferry พี่ตั้มแซวว่า ท่าเรือเหรอ ไปดูที่ท่าพระจันทร์แล้วกัน
เดินไปถึงท่าเรือ อ้อ ที่แท้ก็ไฮไลท์อีกแห่งของฮ่องกง มองจากฝั่งเกาลูนเห็นตึกสูงๆเต็มไปหมด กลางคืนเปิดไฟสวยดี บรรยากาศสวยดีจริงๆ อากาศไม่หนาว เดินเล่นสบายๆ บอกพี่ตั้มว่า เอ..เห็นทีจะไม่เหมือนท่าพระจันทร์แล้วนา
พวกเรารอจนถึง 2 ทุ่ม เพราะได้ยินประกาศว่าจะมีการแสดงดนตรีประกอบแสงเลเซอร์ (Symphony of Lights) พอถึงเวลา แต่ละตึกก็จะเล่นแสงให้พยายามเข้ากับดนตรี บางตึกก็มียิงเลเซอร์ ดูละลานตาไปหมด การแสดงมีประมาณ 15 นาที
จบจากการแสดง นั่งรถไฟฟ้าไปที่ Mong Kok สถานที่ shopping ของแบรนด์เนมดังๆ แต่มาช่วงนี้ ไม่มีการ sale ก็เลยกะว่าจะมาเดินเอาบรรยากาศ
มื้อเย็น ไปกินบะหมี่เกี๊ยว ร้านใกล้ๆกับร้านสีฟ้า ชามใหญ่มากเลยอ่ะ แต่เกี๊ยวกุ้งก็มีกุ้งตัวใหญ่ๆ lunar กินไม่หมดชาม ไม่น่าเชื่อ อยู่เมืองไทยกินบะหมี่ 2 ชาม อยู่ที่โน่น ชามเดียวกินไม่หมด
เสร็จจากอาหารเย็น เดินเที่ยวเล่น ก็ไปเจอร้านขายขนม ของฝาก พวกเราก็จัดแจงซื้อกันใหญ่เลย ทั้งบ๊วย chocolate etc แบบว่า ไม่มีเวลาแล้ว ก็ต้องซื้อของฝากกันละ lunar ก็หุ้นกับหัวหน้าอีก 2 ซื้อรวมกันเลยแล้วกัน หมดไป 324 เหรียญ โอ๊ะโอ 1600 บาท
หลังจากตัวเบากันไปยกที่หนึ่งแล้ว พวกเราก็ออกเดินเล่นบริเวณนั้น คนเยอะจริงๆ เยอะกว่าแถวสยามบ้านเราประมาณ 3-4 เท่า นี่ขนาด 4 ทุ่มกว่าๆแล้วนะเนี่ย
แต่ละคนหมดแรงเดินกันแล้ว ก็เลยกลับโรงแรมกัน พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า ทำงานทำการจริงๆจังๆ เฮ้อ หมดเวลาเที่ยวแล้ว
Posted by Susan Joan at 11:13 PM 0 comments
Labels: ท่องเที่ยวต่างประเทศ
Wednesday, September 20, 2006
วันหยุดที่ไม่คิดว่าจะมี
ข่าวใหญ่เช้าวันนี้ จริงๆก็เป็นข่าวใหญ่ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ก็คือข่าว การปฏิวัติ ยึดอำนาจทางการเมือง
เมื่อคืนรู้สึกแปลกๆแล้ว ช่อง 5 ไม่มีรายการปรกติ มีแต่เปิดเพลงเกี่ยวกับในหลวง สัก 4 ทุ่ม ก็ได้ยินว่ามีการประกาศภาวะฉุกเฉินขึ้น สักพักเท่านั้น รายการทุกรายการ ทุกช่อง ก็ตัดหมด แล้วก็มีการแถลงการณ์ ใจความทำนองว่า คณะปฏิรูปการปกครองควบคุมสถานการณ์ต่างๆไว้แล้วโทรคุยกับเอ๋ พยายามเข้า web ต่างๆ ปรากฏว่า เข้าไม่ได้ โดน block แล้ว เข้าได้ก็ช้ามากๆ เพื่อนๆน้องๆ online เข้ามาเพียบ lunar ก็พยายามสอบถามข้อมูล เพราะ ไม่รู้ว่าตอนนี้เกิดไรขึ้นกันแน่ สื่อต่างๆไม่สามารถรายงานได้
เช้านี้ สอบถามกันใหญ่ โทรถามคนนู้นคนนี้ เพราะได้ยินแถลงการณ์มาว่า ราชการ ธนาคาร ตลาดหลักทรัพย์ ปิดทำการ ก็เลยโทรถามหัวหน้า ปรากฏว่า HR ประกาศหยุดแต่หัวหน้าใหญ่ให้มาทำงาน อ้าว เอาไงกันแน่ละเนี่ย รอดูเหตุการณ์อยู่บ้านก่อนละกัน ฝนก็ตกด้วยซิ
หลังจากรอสัก 8 โมงเช้า ก็มี sms มาบอกว่า ประกาศหยุด แต่ให้ stand by ที่บ้านเผื่อมีปัญหาไร ก็ OK จะได้กลับไปนอนต่อ Oops...
แต่มีคนบางคน ไปทำงานด้วยอ่ะ แถมพยายามลาก lunar ไปทำงาน เชอะ ไม่ไปอ่ะ บริษัทประกาศหยุดแล้ว เชิญเถอะ ยกตำแหน่ง Man of the Year ให้ละกัน
หลายวันก่อน lunar ยังพูดอยู่เลยว่า สมัยนี้ เมืองไทยยังจะมี ปฏิวัติ อยู่อีกเหรอ ประเทศอื่นๆเขาจะมองว่า ประเทศไทยเนี่ย ล้าหลัง อยู่อ่ะเปล่าเนี่ย
จะยังไงก็ตามที อยากให้สถานการณ์มันจบเร็วที่สุด นี่ยังดีนะ ที่ไม่มีการปะทะกัน lunar ไม่ขอออกความเห็นในที่นี้ แต่อยากให้สิ่งต่างๆที่คลุมเครือมานาน มันมีทิศทางที่จะไปซะที จะไปซ้ายหรือขวา ก็ตาม บ้านเมือง ประเทศชาติจะได้ก้าวไป อย่าหยุดนาน
วันนี้เป็นวันหยุดที่ไม่คาดคิดจริงๆๆ
Posted by Susan Joan at 1:48 PM 0 comments
Friday, September 15, 2006
Token Key
วันนี้ตอนบ่ายๆ เจ้าตามเดินมาที่โต๊ะ พร้อมกับยื่นของสิ่งหนึ่งให้ แล้วก็ยื่นเอกสารมาให้เซ็นต์รับ หน้าตาของมันเป็นแบบนี้อ่ะ
lunar : อะไรอ่ะ
ตาม : Token Key เอาไว้เข้าใช้งาน SSL VPN เวลาใช้ ก็กดปุ่ม แล้วก็ key หมายเลขเข้าไป หมายเลขนี้จะอยู่ประมาณ 30 วินาที
lunar : ให้ทีมละ 1 อันเองเหรอ
ตาม : ได้มา 50 อัน ต้องแบ่งๆกันใช้
lunar : แล้วมันจำกัดว่า ต้องใครใช้หรือเปล่า
ตาม : เฉพาะเจาะจง login ใครก็ของคนนั้น
อ้าว ถ้าอย่างนั้น ก็หมายความว่า ในทีมของ lunar ก็ต้อง lunar คนเดียวเท่านั้นซิ กรรมแล้วอ่ะ
อธิบายนิดนึง คืองานของ lunar อ่ะนะ เสาร์-อาทิตย์ หรือ บางทีก็กลางคืนดึกๆ อาจจะต้อง remote เข้ามาทำงาน กรณีที่ระบบที่ lunar ดูแลเกิดมีปัญหา โดยการ remote เข้ามาก็จะเข้าผ่าน VPN ที่มีให้ก่อนหน้านี้ ก็แค่ login กับ password ธรรมดา แต่เพื่อเพิ่มความ secure ก็ต้องมีเจ้า Token Key เข้ามาเพิ่มอีก
เฮ้อ เจ้า มือถือเอย notebook เอย แล้วเจ้า Token Key นี่อีก ได้ยินว่าร่ำๆ จะได้ PDA อีกเครื่อง แต่ทั้งหมดที่ได้เนี่ยก็เป็นอุปกรณ์เสริมให้สามารถทำงานแบบ 7-11รับขนมจีบ ซาลาเปาเพิ่มมั๊ยค่ะ
Posted by Susan Joan at 6:37 PM 0 comments
Riddle กวนๆ (2)
เช้านี้ ต่อจากเมื่อวาน เรื่องปริศนาคำทาย อันเนื่องจากคนบางคน ต้องการถามคำถามเพราะอยากรู้ว่า มีใครตอบคำถามได้บ้าง หรือเพราะนิสัยดั้งเดิม คือต้องถามให้ครบทั้งแผนก
แต่ปรากฏว่า ฝนกับนุ่น ตอบได้ นุ่นตอบคำถามเรื่อง ทิงเจอร์ได้ ส่วนฝนตอบเรื่อง แกะ ได้
lunar ก็เลยเอาบ้าง งัดเอาคำถาม สุดยอดออกมา ที่ว่าสุดยอดก็เพราะว่า เป็นปริศนาที่คิดเองอ่ะ
lunar : ปลาช่อนเนี่ย จริงๆแล้วยายของปลาช่อน ไม่ใช่ปลาช่อน แต่เป็นสัตว์อะไร?
ฝน,นุ่น,โต้ง : ????
เอ๋ : คำถามยุคไหนเนี่ย
โต้ง : ใบ้ให้หน่อยซิครับ
lunar : อือม.. คำถามนี้ ต้องทำการ diff 2 ชั้น
ฝน : ฝนไม่เก่ง math ด้วยอ่ะ
lunar : แล้วก็เกี่ยวกับ สุภาษิตของไทยด้วย
lunar : ยอมยัง คำถามนี้เนี่ยนะ รับรองไม่เคยได้ยินจากที่ไหน เพราะว่าคิดเองนะ
หลังจากคิดกันแล้ว คิดกันเล่า สุดท้ายน้องๆก็ต้องยอม อิอิ.. ใครจะไปตอบได้เล่า
lunar : คำเฉลยก็คือ ค้างคาว
ฝน,นุ่น : ทำไมอ่ะ
lunar : ก็ ค้างคาวแม่ไก่ แล้ว ก็ ไก่แก่แม่ปลาช่อน ดังนั้น ค้างคาวก็ต้องเป็นยายของปลาช่อน ไง อิอิ..
ฝน,นุ่น,โต้ง,เอ๋ : โห ใครจะตอบได้ คิดได้ไงเนี่ย
เรื่องทำนองเนี้ย เก่งนัก แต่เรื่องงานเนี่ยซิ....
Posted by Susan Joan at 10:18 AM 0 comments
Thursday, September 14, 2006
Riddle กวนๆ
วันนี้ หลังข้าวเที่ยง เอ๋มีปริศนากวนๆ มาทาย
เอ๋ : รู้ป่ะ ใครค้นพบ ไอโอดีน
lunar : อือม... (ปัญหากวนบาทาอีกละ... คิดๆๆๆ)
เอ๋ : ไม่รู้เหรอ
lunar : เดี๋ยวซิ (ไอ ต้องมาจาก I แปลว่า ฉัน แล้ว...ไงต่อดีละ
เอ๋ : เนี่ยใครๆก็รู้ ไม่รู้จริงอ่ะ
lunar : (คิดๆๆๆๆ)
หลังจากคิดอยู่นาน แล้วก็รู้ตัวเองว่า สมองของ lunar มักจะฝ่อกับเรื่องการทายปริศนาแบบนี้ ก็เลยยอมแพ้
เอ๋ : คำตอบ ก็คือ คนชื่อทิง --> ทิงเจอร์ไง อิอิ
lunar : ????
ก็หัวเราะซะนิดหน่อย ไม่ให้เสียมารยาท ปริศนากวนบาทาครั้งนี้ ทำให้นึกถึงปริศนาที่ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เอ๋เอามาทาย แล้วก็ทำนองว่าภูมิใจกับคำถามนี้มาก เจอใครในแผนกก็ต้องทาย
พอดี lunar นึกออก ก็เลยเล่าให้โต้งฟัง แล้วก็เลยลองถามโต้งเล่นๆ
lunar : โต้ง เวลาเราเข้าไปในร้านหนังสือ จะมีสัตว์อยู่ชนิดหนึ่งที่เจ้าของร้านไม่ให้อ่านหนังสือ สัตว์นั้นคือสัตว์อะไร
โต้ง : (คิดๆๆๆ แล้วก็) ช้าง ม้า วัว ควาย แพะ สัตว์ประหลาด สัตว์หน้าขน .....
lunar : ไม่ใช่ๆๆๆ ผิด
lunar : ยอมยัง
สุดท้าย โต้งก็ต้องยอม
lunar : คำตอบก็คือ แกะ ไง
lunar : ในร้านมักจะมีปกพลาสติกหุ้มหนังสือ แล้วเขียนว่า ห้ามแกะอ่าน
โต้ง : อือม...
============
แต่ว่า เรื่องนี้มันไม่จบแค่นี้อ่ะ ...
ตอนเย็น ช่วงกลับบ้าน ก็มีการพูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีก
lunar : เอ๊ะ อย่างนี้ ไอ้เรื่อง ทิงเจอ เนี่ย จริงๆมันก็ถามได้สารพัดเลยเนี่ย เช่น แบบว่า ใครค้นพบ โซเดียมไนเตรด เป็นต้น
เอ๋ : (งงงง) แล้วมันมีเหรอ ทิงเจอโซเดียมไนเตรด
lunar : (เริ่มเข้าใจ.. ) อือม ที่เฉลยว่า ทิงเจอ ที่แท้ก็คือ ทิงเจอร์ไอโอดีน เหรอ
เอ๋ : ไรกัน เพิ่งเข้าใจเหรอเนี่ย
lunar : 55555 ก็แบบว่า ที่บ้านเรียกแต่ ทิงเจอร์ ก็เลยเข้าใจว่า เป็นมุขที่ถาม ว่า อะไรก็ได้สักอย่างแล้ว ทิงก็มาเจอ แหะแหะ
เอ๋ : โห กว่าจะ get
==========
แหม ก็คนเราอ่ะนะ มันไม่เหมือนกันสักกะหน่อย
Posted by Susan Joan at 10:41 PM 0 comments
Friday, September 08, 2006
ประมูลน้ำหนัก
วันนี้ตอนกลางวัน แผนกของ lunar ไปกินอาหารกลางวันที่ Palazzo แถวโรงแรม Emerald เนื่องในโอกาส ต้อนรับสมาชิกใหม่ 6 คนที่ย้ายมาจากแผนกอื่น พร้อมกับเลี้ยงส่ง ผึ้ง วันนี้ทำงานวันสุดท้าย
lunar มากินที่นี่หลายครั้งแล้ว ก็ประมาณว่า เลี้ยงรับ เลี้ยงส่ง ใคร ที่นี่ก็สะดวกที่สุด อาหารที่นี่เป็นบุฟเฟ่ต์ ก็เลยเต็มที่
กินแล้วอิ่มมากๆอ่ะค่ะ โอ้ น้ำหนักจะขึ้นอีกเปล่าหนอ ดูๆรูปร่างตัวเองก็กลุ้ม ตั้งแต่ทำงานที่นี่มา น้ำหนัก lunar ขึ้นมา 6 กิโล สมัยนี้ยังมีสาวคนไหน กล้าหาญชาญชัยเพิ่มน้ำหนักตัวเองขนาดนี้อ่ะเปล่า
คุยๆเรื่องนี้กับน้องๆในแผนก ปรากฎว่า ไม่รู้ว่าแผนกนี้เป็นยังไง ใครๆที่เข้ามาทำงาน จะน้ำหนักขึ้นทั้งน้าน เท่าที่รู้
เชิด 2 ปี 10 กิโล
เอ๋ ประมาณ 10 กิโล
เงี๊ยบ บอกว่า กระจอก ของผม 15 กิโล
ตั้ม บอก ชิดซ้ายไปเลย ของผม 4 ปี 20 กิโล
โอ้ อะไรกันนี่ นี่ยังไม่ได้ถามตาเซี้ย ไม่รู้ว่า จะเกทับพวกนี้อ่ะเปล่า แสดงว่า แผนกนี้อยู่ดี กินดี
สักวันเถอะ lunar จะล้างอาถรรพ์ของแผนก
แต่วันนี้ โอ้ 6 กิโล ฉันเกลียดเธอ...
Posted by Susan Joan at 11:34 PM 0 comments
Thursday, September 07, 2006
วันวุ่นๆ กับหัวใจที่เหนื่อยล้า
เช้านี้ lunar ไปถึงที่ทำงาน 10:30 น. อันเนื่องมาจากเมื่อคืนทำการ cut over เครื่อง TFAS Server ไปใช้เครื่องใหม่ งานแบบนี้ต้องทำตอนกลางคืน ช่วงเวลาที่ user ใช้งานน้อยๆ ก็เลยต้องทำเวลา 3 ทุ่มถึง 5 ทุ่ม
เป็นผลให้กลับถึงบ้านประมาณ ตี 1
ตอนแรกหงุดหงิดเหมือนกัน เพราะมีแผนไว้แล้วก่อนว่า จะทำเวลา 6 โมงเย็น(ไม่อยากกลับดึกอ่ะ บ้านไกล ) แต่มีใครบางคนเขาไม่ยอม มีการ lobby หัวหน้าให้มา force เราทำตอนดึกๆ เฮ้อ อยากจะบอกว่า ทำระบบให้ใช้งานเนี่ย เหนื่อยแสนเหนื่อยก็แล้ว กว่าจะหา server ใหม่ให้ใช้งาน ขั้นตอนก็ต้องมากมาย หา spec ของระบบ, สั่งซื้อ, ประสานงานกับvendor เรื่องการติดตั้งซึ่งก็ต้องฝ่าฟันกับหน่วยงานต่างๆ, etc กว่าจะได้มาให้พวกท่านทั้งหลายได้ใช้งาน แล้วท่านทั้งหลาย ยังต้องให้ lunar กะน้องๆ ทำงานกันดึกๆ ดูๆเหมือน ทีมเราต้องขอร้องอ้อนวอน ประมาณว่า ช่วยกรุณาใช้ระบบด้วยเถอะ อย่างไรอย่างนั้น
กว่าจะทำเสร็จ ก็เกือบห้าทุ่มละ เตรียมต้วจะกลับบ้าน ปรากฎว่าฝนตกหนักอ่ะ Oh! My God ทำไมต้องตกตอนเราจะกลับบ้านด้วยนะ อยากให้ตกเหมือนกันเพราะร้อนมาหลายวัน แต่ไม่อยากให้ตกตอนนี้เลย
ไปนั่งรถตู้ที่อนุสาวรีย์ชัย ปรากฎว่าโชคไม่ดี มาช้าไปประมาณ 10 วินาที รถตู้ออกไปล่ะ ทำให้ต้องรออีกประมาณเกือบครึ่งชั่วโมงกว่ารถตู้จะเต็มคัน เพราะดึกๆเที่ยงคืนแบบนี้ คนน้อย
เช้านี้หลังจากเข้าบริษัท ได้ข่าวมาว่า เมื่อคืนมีหลายๆคนไม่สามารถใช้งานระบบที่เพิ่ง install เสร็จได้ lunar ได้แต่แปลกใจ เพราะเมื่อคืนก็ได้ทดสอบแล้วว่าสามารถใช้งานได้ตามปรกติ แต่ก็รู้มาภายหลังอีกทีว่า ไม่มีใครเข้าไปจัดการอะไร สักพัก user ก็เข้าใช้งานได้ตากปรกติ เฮ้อ.. จะเป็นแบบนี้อีกนานมั๊ยเนี่ย
ยัง ยังไม่พอ นั่งเปิด email อ่าน มี email ฉบับหนึ่ง ทำให้หงุดหงิดอีก แบบประมาณว่า ทำไมเปลี่ยน server แล้ว ยังไม่ updated link ให้ทันที อะไรทำนองเนี้ย ฮึ่ม.. จะบอกว่า มีหลากหลายอย่างต้องทำ ขนาดช่วยกันทำ 2 คนแล้ว ยังหัวปั่นแทบแย่ กะอีแค่ updated link เนี่ยนะ โอ๊ยจะบ้าตาย ต้องส่ง mail มาตำหนิด้วย
วันนี้เหนื่อยล้าจริงๆ แบบว่า เจอปัญหาแต่ละอย่าง ทั้งเรื่องปัญหาส่วนตัวของน้องในทีม แล้วก็เรื่องที่ ทำไม เราต้องไปรับผิดชอบกับความผิดพลาดของคนอื่น ประมาณว่า lunar เขียน request ให้กับหน่วยงาน IT ก็พยายามเขียนให้ถูกต้อง รายละเอียดครบถ้วน แจ่มแจ้ง เพราะไม่อยากกลับมาเขียนใหม่ แต่ทาง IT เอง กลับส่งงานไปให้ผิดหน่วยงาน ซึ่งเขาให้ lunar กลับมาเขียนใหม่ จะโกรธก็ไม่อยากโกรธแล้ว หัวเราะไปเลยดีกว่า
หวังว่าพรุ่งนี้คงหายเหนื่อย
Posted by Susan Joan at 10:37 PM 0 comments
Monday, September 04, 2006
เหมันต์หายไปไหน
2-3 วันที่ผ่านมานี้ อากาศร้อนมาก เมื่อวานวันอาทิตย์ไม่ได้ออกไปไหน อยู่บ้านเปิดแอร์ เลยไม่ค่อยจะรู้สึกอะไรมาก แต่วันนี้เนี่ยซิ ออกจากบ้านไปทำงาน ร้อนจริงๆ
อากาศร้อนแบบนี้ ทำให้นึกไปเรื่อยๆว่า เอ.. แล้วหน้าร้อนปีหน้าล่ะ จะยิ่งเป็นไง แล้วอีก 10 ปีข้างหน้าเนี่ยละ พวกเราจะเป็นอย่างไรบ้างนะ อากาศเมืองไทย อุณหภูมิจะไปถึง 45..48..50 องศาอ่ะเปล่า
เดี๋ยวนี้ เมืองไทยมีแต่หน้าร้อน กับ ร้อนมาก อย่างที่คนทั่วไปแซวกันจริงๆด้วย ไม่น่าเชื่อเลย แค่ประมาณ 10 กว่าปีที่ผ่านมา อยู่ๆหน้าหนาวก็หายไปจากเมืองไทยซะเฉยเลย เท่าที่จำได้ เอาแบบชัวร์ๆนะ ประมาณ 15 ปีที่แล้ว หน้าหนาวช่วงเดือนธันวาคม lunar ยังใส่เสื้อกันหนาว ขาลาย ผิวแตก แม้ว่าปีหนึ่งจะมีหน้าหนาวประมาณเดือนกว่าๆ แต่ก็หนาวอ่ะ กรุงเทพก็กรุงเทพเถอะ
เด็กรุ่นใหม่ๆยุค Y2K จะรู้หรือเปล่านะ ว่าเมืองไทยก็เคยมีหน้าหนาวด้วย นั่งนึกๆแล้ว ก็หนาวๆร้อนๆ เฮ้อ ฝีมือมนุษย์ทั้งนั้น ทำร้ายธรรมชาติเข้าไป สักวันหนึ่งเถอะ ....
เหมันต์ที่ผ่านพ้นไป....
Posted by Susan Joan at 10:15 PM 0 comments
Friday, August 25, 2006
Taxi ร่วมทาง
ประมาณ 2 เดือนที่ผ่านมานี้ lunar เปลี่ยนเส้นทางการเดินทางไปทำงานตอนเช้า โดยนั่งรถตู้ไปอนุสาวรีย์ แล้วไปต่อรถอีกต่อหนึ่ง ก็เพราะ รถตู้ที่ไปพระราม 9 บริหารโดยป้าอี๊ดชักไม่ค่อย work ไปๆมาๆ รถตู้เที่ยวแรกก็ 7:30 แล้ว เลยทำให้ไปสายบ่อยๆ
ตะนี้พอไปอนุสาวรีย์ นั่งรอรถเจ้า ปอ.529 กับ ปอ.172 ก็น๊านๆนาน วันแรกยืนรอๆ ปรากฏว่า มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาทักว่า อยู่บริษัท True อ่ะเปล่า หน้าคุ้นๆอ่ะ ไป Taxi ด้วยกันมั๊ย lunar ก็ ok แต่ก็ยังงงๆ อยู่ แต่ก็ไปกับเขา ปรากฏว่ามีผู้ร่วมทางไปอีก 2 คน lunar ไม่รู้จักซักคน พอไปนั่งใน taxi ก็มานั่งนึกว่า เอ.. เราจะบ้าอ่ะเปล่า นั่ง taxi ไปกับคนที่ไม่รู้จัก แต่ ok ได้ยินว่าไปตึก True ก็ค่อยยังชั่วหน่อย
วันต่อมา มีคนมาชวนนั่ง taxi อีกละ แต่คนๆนี้ lunar รู้จักแหะ ก็เลยไม่มีไรน่ากังวล
lunar ก็จะนั่ง taxi อย่างนี้มาบ้างประปราย แล้วแต่ว่าจะเจอเพื่อนร่วมทางอ่ะเปล่า นั่ง taxi ประหยัดกว่านั่งเจ้า ปอ. น๊านนาน นั่นอีก เลยทำให้รู้จัก เพื่อนๆใน True อีกหลายคน
555 เจ้าเอ๋แซวว่า วันหลังๆสงสัย lunar จะเป็นฝ่ายหาเพื่อนร่วมทางเองละมั้ง
Posted by Susan Joan at 8:26 AM 0 comments
Wednesday, August 23, 2006
ไขปริศนาส้วมตัน
เช้านี้ยังไม่ตื่นนอน ได้ยินเสียงหม่ามี้กะเจ๊ฮวงคุยกัน จับใจความได้ว่า เป็นเรื่องเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง ตกลงไปในอะไรสักอย่าง ฟังไม่ค่อยถนัด
หลังจากสอบถามแล้ว ก็โอ๊ะโอ ได้ใจความทำนองว่า เมื่อคืนเจ๊ฮวงเจอบางสิ่งที่โถส้วม นั่นคือ กระเป๋าตังค์ของหม่ามี๊ที่หายไปหลายเดือนแล้ว ในกระเป๋าตังค์ไม่มีเงินเลยสักบาท ความหมายก็คือว่า มีคนเอาเงินในกระเป๋าไปแล้วทิ้งลงน้ำ
อือม.. ไม่น่าละ ปริศนาที่ว่าทำไมส้วมตันก็เริ่มคลี่คลาย อุตส่าห์ทำตั้งหลายอย่างแล้ว ก็ยังแก้ไม่หาย เช่น ใส่โซดาไฟ (ก็ตั้งหลายครั้ง) ใช้ที่ปัมท์ ก็ไม่มีไรเกิดขึ้น ที่แท้มีกระเป๋าตังค์ไปอุดอยู่นี่เอง
แล้วใครล่ะ ที่เป็นผู้ก่อคดีนี้ มีจำเลยที่น่าสงสัย แต่อือม.. ไม่อยากสรุปทั้งๆที่ คนในบ้านทุกคนลงความเห็นแล้วว่า น่าจะเป็นคนคนนี้
คนสมัยนี้ ไว้ใจไม่ได้เลยนะ เพื่อนๆจะจ้างใครมาทำไร ก็ต้องระมัดระวังให้ดีล่ะ
Posted by Susan Joan at 10:53 PM 0 comments
Tuesday, August 22, 2006
True Money: True Coffee
วันนี้ lunar ได้กินกาแฟ True ในราคาถูก ลด 10 บาททุกแก้ว โปรโมชั่นดีๆแบบนี้พิเศษเฉพาะผู้ที่จ่ายเงินด้วย True Money เท่านั้น แล้วก็มีแค่ถึงสิ้นเดือนนี้เอง
แรกๆไม่ค่อยได้สนใจหรอก True Money ไรกัน แต่พอได้ยินจากเหงียนว่า จ่ายเงินด้วย True Money ได้กินกาแฟลดราคา แหม ของลดราคาแบบนี้ lunar ชอบ
ก็แบบว่า เฉพาะผู้ที่ใช้ True Move (555 เราก็ใช้ของบริษัทซิ) สมัครใช้บริการ แล้วก็เติมเงินซะ (น้อยๆก็ 90 บาทละกัน) เสร็จแล้วก็มาสั่งกาแฟ อือม.. กด กด เข้าไปจ่ายตังค์ เสร็จเรียบร้อย สะดวกดีแฮะ
ต้อง intrend ซะหน่อย อยู่บริษัทนี้แล้วนี่นะ อัฐยายกินขนมยาย
Posted by Susan Joan at 11:06 PM 0 comments
Labels: true life
Friday, August 18, 2006
Move back
หลังจากที่ย้ายมาทำงานที่ชั้น 30 มาเป็นเวลา 6 เดือนกว่าๆ และแล้วก็ถึงเวลาที่ย้ายกลับแล้วอ่ะนะ office ใหม่สดใส ไฉไล เดิ้นซะ
เสียอย่างเดียว โต๊ะคับแคบไปหน่อย จริงๆก็ไม่หน่อยหรอก แบบว่าไม่สามารถวางข้าวของอะไรได้มากบนโต๊ะ (โต๊ะทำงานตัวเล็กอ่ะ) มีลิ้นชักอันเล็กๆ เฮ้อ ไม่ค่อยเหมาะกับงานที่พวกเราทำกันเลย
ก็บางคนมี Computer มากกว่า 1 ชุด ตัว lunar เองนอกจาก notebook ก็ยังมีจอคอมพิวเตอร์อีก 1 จอ ยังดีนะที่เป็นจอแบน แล้วก็หนังสืออีกตั้งเยอะ รวมทั้งอุปกรณ์ที่มาพร้อมกับ server จำพวก สายไฟ, แผ่นดิสก์ ข้าวของจิปาถะอีกสารพัด
ค่อยๆจัดไปละกัน
Posted by Susan Joan at 4:01 PM 1 comments
Labels: true life
ฉายา
ข้าวกลางวัน วันนี้พวกเราไปกินกันที่ MCOT ไปกันประมาณ บ่ายโมงละ เพราะมัวแต่เตรียมย้ายชั้นกันอยู่
วันนี้ lunar มีหนุ่มๆไปกินข้าวด้วย 5 คน เดี๋ยวนี้ ไปไหนมาไหนมี bodyguard คุมไปด้วย วันก่อนเซี้ยบอกว่า lunar นั่งอยู่ในห้องทำงาน เหมือนนางพญา (ขนาดนั้นเชียว)
ส่วนโต้ง ก็ให้ฉายา lunar ว่า แม่หญิง, พระแม่เจ้า (อันนี้เอามาจากละคร อมฤตาลัย), madam (บอกว่าเหมือน ตำรวจหญิงฮ่องกง คุมผู้ชายทำงาน) ฟังแล้วแปลกๆอ่ะ ทำให้นึกถึง ผู้หญิงใส่ชุดตำรวจถือแส้ คอยเฆี่ยนตีผู้ชายยังไงยังงั้นอ่ะ ตอนแรกๆก็เรียกเราซะน่ารัก ว่า lady ไหงไปๆมาๆกลายเป็นฉายาน่าเกลียดๆแบบนี้ก็ม่ายรู้
ส่วนเหงียน เจ้าติก็ดันไปเรียกว่า น้าเหงียน เหงียนเคืองมากๆเลย บอกว่าไม่ชอบ พอบอกว่าไม่ชอบ ติก็ยิ่งเรียกใหญ่
ฮึ่ม ฝากไว้ก่อนเถอะ เดี๋ยวถ้าหาฉายาที่เหมาะสมได้ จะเรียกแทนชื่อเลยนะ เจ้าติ
Posted by Susan Joan at 12:03 PM 0 comments
Labels: true life
Friday, August 11, 2006
น้อง Snow White
เย็นนี้พวกเราไปเยี่ยมคุณแก้ว แฟนคุณหนึ่ง เพิ่งคลอดลูกสาวเมื่อวาน น้ำหนักประมาณ 2800 กรัม อยู่ที่โรงพยาบาลลาดพร้าว
รถติดมากๆ ใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมง ไปกัน 5 คน วันนี้พอดีมีเพื่อนของคุณหนึ่งที่เรียนปริญญาโทมาเยี่ยมหลานด้วย คนเลยเยอะเป็นพิเศษ
คุณหนึ่งพาไปเยี่ยมหลาน สโนว์ไวท์ ที่ชั้น 5 ยังอยู่ในห้องเด็กอ่อน มีเด็กๆที่เพิ่งเกิดหลายคน lunar ว่าหลานหน้าเหมือนคุณแก้วอ่ะ คุณหนึ่งบอกว่าเด็กหน้าตาจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
ไม่ได้เจอน้อง web ตั้งนาน โตขึ้นเยอะแล้วนะเนี่ย หล่อด้วย ครั้งล่าสุดก็ประมาณเกือบ 3 ปีที่แล้วที่ไปเที่ยวบางแสน
คุณหนึ่งเอา VDO ถ่ายตอนคลอด เห็นแล้วหวาดเสียวจริงๆอ่ะ เฮ้อ การเป็นแม่คนเนี่ยมันลำบากลำบนจริงๆ
เห็นแล้ว รักแม่ค่ะ
Posted by Susan Joan at 11:14 PM 0 comments
Wednesday, August 09, 2006
สัมภาษณ์เลื่อนตำแหน่ง
วันนี้ lunar มีนัดสัมภาษณ์ แต่ไม่ได้สัมภาษณ์งานใหม่หรอกนะ แต่เป็นสัมภาษณ์ตำแหน่งใหม่ ทั้งๆที่อยู่บริษัทเดิน แผนกเดิม
แปลกดีมั๊ย จะเลื่อนตำแหน่งทั้งที ต้องมีการสัมภาษณ์ด้วย นี่ถ้าสัมภาษณ์ไม่ผ่านละก็ ไม่ได้เลื่อนตำแหน่งอ่ะเปล่า
เห็นว่าเมื่อ 2-3 ปีก่อน ใครจะได้เลื่อนตำแหน่ง ต้องสอบข้อเขียน แล้วก็สอบสัมภาษณ์ ทำอย่างกับสอบ entrance ยังไงยังงั้น
Lunar เครียดเหมือนกันนะ ทำงานมาตั้งนาน จะได้ก้าวหน้าในอาชีพการงานกะเขามั่ง ต้องมานั่งกลุ้มว่าจะถามว่าไร
คนสัมภาษณ์ทั้งหมด 4 คน เป็นคนกันเอง 3 คน พี่หัวหน้า แล้วก็ผู้ใหญ่ในหน่วยงาน มีคนจาก HR เนี่ยแหละที่ถามโน้นถามนี่ แบบต้องคิดๆๆๆๆเยอะๆๆๆ
เช่น ทำนองว่า ตำแหน่งปัจจุบันกับตำแหน่งที่จะได้ปรับคิดว่าแตกต่างกันตรงไหน ทำไมถึงคิดว่าตนเองสมควรได้รับตำแหน่งนี้ จะสามารถทำอะไรให้องค์กร etc. เป็นคำถามแนวความคิด การบริหาร จัดการ ส่วนพี่ๆหัวหน้า ก็ถามเรื่องงานที่ทำอยู่ อันนี้ก็ตอบได้สบาย
เฮ้อ สอบสัมภาษณ์เสร็จ ก็สบายใจ แต่ก็ยังกังวล จะผ่านมั๊ยนะ ก็ได้แต่ร้องเพลง รอ กว่าจะทราบผล
Posted by Susan Joan at 11:36 PM 0 comments
Labels: true life